Vraag en antwoord

Wat zijn Schengenlanden?

Schengenlanden zijn landen waartussen geen grenscontrole voor personen plaatsvindt. Binnen het Schengengebied wordt u dus niet gecontroleerd aan de grens. Dit is vastgelegd in de Schengen-Grenscode en de Schengen Uitvoeringsovereenkomst (SUO), die voortvloeien uit het Akkoord van Schengen, ook wel het Schengenverdrag genoemd. De Schengenlanden hebben gezamenlijke afspraken gemaakt over het visumbeleid, het asielbeleid en de samenwerking tussen politie en justitie. Het Schengenverdrag is onderdeel van regelgeving van de Europese Unie, maar ook niet-EU-lidstaten kunnen zich aansluiten bij het verdrag.

Welke landen

De volgende landen vallen onder het Schengenverdrag en maken deel van het Schengengrondgebied:

• België
• Denemarken
• Duitsland
• Estland
• Finland
• Frankrijk
• Griekenland
• Hongarije
• Italië
• Letland
• Litouwen
• Luxemburg
• Malta
• Nederland
• Noorwegen
• Oostenrijk
• Polen
• Portugal
• Slovenië
• Slowakije
• Spanje
• Tsjechië
• IJsland
• Zweden
• Zwitserland.

Groot-Brittannië en Ierland behoren niet tot het Schengen-grondgebied, omdat zij hun eigen grenscontrole willen handhaven. Cyprus, Roemenië, Bulgarije en Liechtenstein zullen op een later tijdstip het Akkoord van Schengen volledig gaan toepassen en deel gaan uitmaken van het Schengengrondgebied.

Geldig reisdocument nodig

U moet altijd een geldig reisdocument bij u hebben als u reist binnen het Schengengebied. U valt namelijk onder de vreemdelingenwetgeving van het land waar u in verblijft of doorheen reist en moet zich daarom kunnen legitimeren en over een geldig reisdocument beschikken.

Vrij reizen en visumplicht

Reizigers van landen buiten de Europese Unie mogen maximaal drie maanden binnen een periode van zes maanden vrij in het Schengengebied reizen. Voor een langer verblijf is een nationaal visum voor lange termijn of een verblijfsvergunning nodig. Nationale visa zijn niet geregeld in het Schengenverdrag en blijven dus de bevoegdheid van de individuele Schengenlanden.