Abortus en de wet

Wie een abortus overweegt, moet eerst een afspraak maken met een arts. Dat kan de huisarts zijn, maar ook een arts in een arbortuskliniek of ziekenhuis.

Geen bedenktijd voor overtijdbehandeling

Vrouwen die langer dan 16 dagen over tijd zijn, krijgen te maken met een bedenktijd, ook wel beraadtermijn genoemd. Is de vrouw minder dan 16 dagen over tijd dan geldt de zogenaamde overtijdbehandeling. Voor de overtijdbehandeling geldt geen bedenktijd.

Bedenktijk abortus

Tijdens het contact tussen arts en vrouw moet de arts haar goed voorlichten over andere oplossingen. De arts moet er zeker van zijn dat de vrouw een vrijwillig en weloverwogen besluit neemt om de zwangerschap te beëindigen.
De bedenktijd is bedoeld om de vrouw (en haar eventuele partner) de tijd te geven om tot een weloverwogen beslissing te komen. Dit is in de Wet afbreking zwangerschap (Waz) vastgelegd.

• Als een vrouw minder dan 16 dagen over tijd is, geldt een flexibele bedenktijd. Zijn de vrouw en de arts ervan overtuigd dat de beslissing weloverwogen is, dan kan de overtijdbehandeling snel worden uitgevoerd.
• Is zij meer dan 16 dagen over tijd, dan geldt een bedenktijd van 5 dagen.
• Deze 5 dagen liggen tussen het eerste gesprek met de (huis)arts en het afbreken van de zwangerschap.
• De behandeling hangt af van het aantal weken dat een vrouw zwanger is. Meer informatie over abortus en de behandeling staat op de website kiesBeter.

Abortusartsen werken overigens aan een richtlijn voor de begeleiding van een vrouw tijdens het besluitvormingsproces. Deze richtlijn is naar verwachting in 2012 klaar.

Tot wanneer abortus

Een abortus kan uiterlijk plaatsvinden tot het moment dat de vrucht levensvatbaar is buiten het lichaam van de moeder. Volgens de wet is dat tot 24 weken, in de praktijk houden artsen 22 weken aan. Deze late abortussen – na 24 weken - vallen niet meer onder de Wet afbreking zwangerschap. Artsen moeten levensbeëindiging bij pasgeborenen officieel melden bij een toetsingscommissie.

Kosten abortus

Vrouwen in Nederland hoeven niet te betalen voor de behandelkosten van een zwangerschapsafbreking; die worden betaald uit de AWBZ (Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten). Vrouwen die in het buitenland wonen moeten de kosten van de behandeling zelf betalen.

Delen op: Twitter, Hyves, Facebook of LinkedIn