Wat doen bij geweld

Zo’n 30 tot 40% van de Nederlanders is wel eens getuige geweest van agressie op straat, maar weet dan vaak niet wat te doen. Daarom voert de overheid een campagne met advies aan mensen die getuige zijn van geweld of agressie. Ook kunnen slachtoffers makkelijker anoniem aangifte doen, hulp krijgen en schade verhalen.

Tips bij geweld op straat

Zo'n 30 tot 40% van de Nederlanders is wel eens getuige geweest van agressie op straat, maar weet vaak niet wat ze moet doen in zo’n geval. Enkele tips:

  • Vraag anderen om hulp en spreek samen de dader aan.
  • Bel 112.
  • Blijf bij het slachtoffer.
  • Maak foto’s of video’s voor de politie en meld je als getuige.

De campagne externe link: Meer veiligheid op straat biedt meer informatie hoe u kunt omgaan met agressie op straat.

Hulp voor slachtoffers geweld

Als u aangifte hebt gedaan bij de politie omdat u het slachtoffer bent van bijvoorbeeld een overval of geweld op straat, dan kunt u bij het Slachtofferloket terecht met vragen over uw zaak. Daar krijgt u antwoord op de volgende vragen:

  • Is de dader inmiddels bekend?
  • Welke instantie heeft mijn zaak in behandeling?
  • Kan ik een schadevergoeding claimen en hoe moet dit?
  • Wordt mijn zaak door de rechter behandeld en hoe gaat dit?

Slachtofferhulp Nederland

Na mishandeling, verkrachting of bedreiging kunt u te maken krijgen met veel instanties, schaderegelingen en juridische procedures. externe link: Slachtofferhulp Nederland helpt om de zaken samen met u op een rij zetten. Ook andere betrokkenen kunnen bij de instantie terecht:

  • familie en kennissen;
  • getuigen;
  • nabestaanden.

Slachtofferhulp biedt hulp en begeleiding met praktische en juridische adviezen en emotionele steun. Op de website van externe link: Slachtofferhulp Nederland zijn ook linkjes te vinden naar andere instanties die hulp bieden aan slachtoffers.

Schadevergoeding slachtoffers geweld

Het externe link: Schadefonds Geweldsmisdrijven geeft geld aan mensen die slachtoffer zijn geworden van een geweldsmisdrijf met ernstig letsel. Bijvoorbeeld:

  • diefstal met geweld;
  • straatroof;
  • bedreiging met een wapen;
  • mishandeling;
  • verkrachting;
  • huiselijk geweld;
  • stalking;
  • incest.

Het fonds geeft een uitkering, als tegemoetkoming voor geestelijk leed dat slachtoffers is aangedaan (smartengeld) en voor bijvoorbeeld medische kosten of verlies van inkomen. Het Schadefonds Geweldsmisdrijven is een onafhankelijke organisatie, gefinancierd door de rijksoverheid.

Makkelijker anoniem aangifte doen

Slachtoffers van agressie of geweld durven vaak geen aangifte te doen, uit angst voor wraak van de dader. Maar om geweld aan te pakken, is het belangrijk dat zoveel mogelijk slachtoffers aangifte doen. Alleen dan kunnen daders worden vervolgd en bestraft.

Het kabinet maakt het daarom makkelijker om anoniem aangifte te doen. Slachtoffers kunnen dan als adres een politiebureau, een Slachtofferloket of werkgever opgeven. Ook kan de werkgever aangifte doen namens een werknemer. Zo hoeft het slachtoffer minder bang te zijn dat de dader bij hem thuis verhaal komt halen.

Telehoren

Verdachten hebben het recht om een belastende verklaring in de rechtszaal aan te vechten. Maar slachtoffers hoeven daar niet meer lijfelijk bij aanwezig te zijn. Door nieuwe overheidsregels mogen ze ook telefonisch weerwoord geven, zodat ze niet kunnen worden geïdentificeerd. De rechter bepaalt op de zitting of 'telehoren' noodzakelijk is.

Meld Misdaad Anoniem

Meld Misdaad Anoniem is een onafhankelijke telefonische meldlijn die mensen de gelegenheid biedt bij te dragen aan de veiligheid in hun eigen omgeving door anoniem, dus zonder registratie van naam, adres of telefoonnummer, informatie door te geven over ernstige misdaad, fraude of integriteitschendingen. De meldlijn geeft de informatie door aan politie en andere opsporingsdiensten. Stichting M beheert de meldlijn en wordt onder andere gefinancierd door de ministeries van Justitie en Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK).

Alcoholverbod tegen geweld jongeren

Jongeren die agressief zijn op straat en geweld gebruiken, blijken vaak onder invloed van alcohol. Om ervoor te zorgen dat jongeren onder de 16 niet aan alcohol kunnen komen, kunnen:

  • burgemeesters supermarkten verbieden alcohol te verkopen als een winkel meer dan 3 keer in 1 jaar alcohol aan jongeren onder de 16 verkoopt;
  • gemeenten de leeftijdsgrens voor het kopen van alcohol verhogen van 16 naar 18 jaar. Na een evaluatie wordt besloten over een landelijke verhoging van de leeftijdsgrens.