Arbeidstijden, rij- en rusttijden buschauffeur
Buschauffeur en busondernemer moeten zich houden aan bepalingen over arbeidstijden en rij- en rusttijden. Concreet betekent dit dat de werkgever er bij planningen rekening mee houdt dat de chauffeur niet te lang achter het stuur zit.
De arbeidstijden en rij- en rusttijden zijn gebaseerd op het
Arbeidstijdenbesluit
vervoer. Dit besluit vloeit voort uit Europese regels:
EG-verordening
561/2006.
12-dagenregeling
Een onderdeel van deze verordening is de 12-dagenregeling. Dit houdt in dat
chauffeurs van touringcars hun wekelijks verlof kunnen opsparen tot na 12
opeenvolgende werkdagen. Ze kunnen dus tijdelijk wat meer uren per week maken,
wat handig is bij een langere bustour. Deze regeling is 3 jaar geleden
afgeschaft, maar is op 4 juni 2010 opnieuw ingevoerd. In Genève is deze regeling
al vastgelegd in het
pan-Europese
wegvervoerverdrag AETR.
Zelfstandige chauffeurs besloten busvervoer
Zelfstandige chauffeurs vallen niet onder de arbeidstijdenregelgeving. De regels voor arbeidstijden zijn in het leven geroepen om te voorkomen dat chauffeurs in loondienst onder druk van hun baas te lange dagen maken. Zelfstandige chauffeurs hebben die bescherming niet nodig. De verkeersveiligheid is niet in het geding, omdat ook zelfstandige chauffeurs zich in ieder geval moeten houden aan de rij- en rusttijden.
2 soorten rij- en rusttijden
Voor de rij- en rusttijden bestaat binnen Europa een onderscheid tussen de
landen van de Europese Unie en de rest van Europa (de zogeheten AETR-landen).
Voor de AETR-landen gelden andere regels voor de
rij- en rusttijden.
Registratie rij- en rusttijden
Voor de registratie van rij- en rusttijden wordt sinds 2006 gebruik gemaakt van de digitale tachograaf.