Internationale bescherming biodiversiteit

De internationale gemeenschap heeft afspraken gemaakt om biodiversiteit te behouden. Het Biodiversiteitsverdrag is het belangrijkste internationale verdrag.

Internationale afspraken biodiversiteit

Het belangrijkste internationale verdrag is het externe link: Biodiversiteitsverdrag. Dit verdrag is door 193 landen ondertekend.

Met hun handtekening verplichten landen zich om:

  • biologische diversiteit te behouden;
  • duurzaam gebruik te maken van biodiversiteit;
  • de kosten en opbrengsten uit biodiversiteit eerlijk tussen landen te verdelen.

In het verdrag staat dat biodiversiteit behouden moet blijven vanwege de intrinsieke waarde van de natuur. Maar het verdrag bekijkt biodiversiteit ook vanuit het nut voor mensen. Biodiversiteit draagt bij aan onze voedselvoorziening, economie en gezondheid.

In 2010 zijn de VN-doelstellingen van het externe link: Biodiversiteitsverdrag vernieuwd. Zo komt er een strategie om het verlies aan diversiteit tot staan te brengen in 2020. Ook is er een protocol om de opbrengsten uit genetische bronnen eerlijk te verdelen.

De Rijksoverheid heeft het Biodiversiteitsverdrag uitgewerkt voor de Nederlandse situatie.

Biodiversiteitsbeleid van de Europese Unie

De landen van de Europese Unie (EU) werken intensief samen aan de externe link: bescherming van biodiversiteit. Doelen van het gemeenschappelijke beleid zijn:

  • het verlies aan biodiversiteit in Europa in 2020 tot staan brengen;
  • Natura 2000 versterken, dat is het netwerk van beschermde natuurgebieden in Europa;
  • maatschappelijke sectoren, zoals landbouw, bosbouw, visserij, toerisme en handel, rekening laten houden met biodiversiteit.

Biodiversiteit in ontwikkelingslanden

De grootste gevaren voor de biodiversiteit bestaan in ontwikkelingslanden. Zij lijden het meest onder de gevolgen en hebben het minste geld om er iets aan te doen. Nederland helpt ontwikkelingslanden om biodiversiteit te behouden en duurzaam gebruik te bevorderen. Dit doet Nederland ook in EU-verband.

Biodiversiteit in niemandsland (global commons)

'Global commons' zijn gebieden die belangrijk zijn voor de diversiteit van het leven op aarde, maar niet bij bepaalde landen horen. Bijvoorbeeld oceanen, Antarctica, maar ook de lucht.

Het is over dit ‘niemandsland’ moeilijk afspraken te maken. Bijvoorbeeld om problemen op te lossen als overbevissing, overexploitatie en vervuiling. De Verenigde Naties (VN) willen de global commons beschermen met internationale afspraken over duurzaam beheer, naleving en controle.

Antarctica
De internationale gemeenschap heeft onder meer afspraken gemaakt over de bescherming van Antarctica. In Nederland zijn die afspraken uitgewerkt in de externe link: Wet bescherming Antarctica. Daarin staat dat Nederlanders een vergunning nodig hebben als zij voor wetenschappelijk onderzoek of toerisme naar Antarctica gaan.

In zo'n vergunning staat bijvoorbeeld dat er geen afval achtergelaten mag worden, dieren niet mogen worden verstoord en de introductie van uitheemse dier- en plantensoorten in het gebied moet worden voorkomen.

Woestijnvorming door droogte tegengaan

De wereldwijde klimaatveranderingen zorgen voor langdurige droogte. Zo dreigt er woestijnvorming in gebieden die vroeger vruchtbaar waren, bijvoorbeeld in Spanje. De VN hebben in een externe link: verdrag afspraken gemaakt om woestijnvorming tegen te gaan.

Met het verdrag wil de VN de effecten van droogte (vooral in Afrika) bestrijden. Er zijn ook maatregelen om woestijnvorming te voorkomen in landen ten noorden van de Middellandse zee.

Internationaal Jaar van de Biodiversiteit

Nederland deed in 2010 mee aan het  Internationaal Jaar van de Biodiversiteit. Daarmee probeerden landen wereldwijd meer aandacht voor het belang van biodiversiteit te krijgen.

In Nederland hebben maatschappelijke organisaties, overheden, en bedrijven hiervoor de externe link: Coalitie Biodiversiteit 2010 opgericht. De Coalitie en haar partners gaan door tot 2012.