Wat is cybercrime

Iedereen die internet gebruikt kan slachtoffer worden van cybercrime. Dit zijn criminele activiteiten waarbij gebruik wordt gemaakt van ICT. Cybercrime kan veel schade veroorzaken. Bijvoorbeeld wanneer criminelen persoonlijke gegevens misbruiken om geld te stelen (identiteitsfraude), seksueel getinte afbeeldingen van kinderen verspreiden (kinderporno) of illegaal films en muziek aanbieden. 

Voorbeelden van cybercrime

Cybercrime wordt ook wel ‘high-tech crime’ genoemd. Dit begrip verwijst naar de vele criminele activiteiten waarbij ICT wordt gebruikt. De bekendste voorbeelden zijn:

• verspreiden van kinderporno;
• benaderen van minderjarigen om seksueel contact te maken (grooming);
• haat zaaien, radicale uitingen doen of mensen aanzetten tot terrorisme;
• netwerken platleggen, bijvoorbeeld via ‘spam’ of ‘hacking’;
• bestanden met muziek, films en software verspreiden zonder toestemming van de maker.
• identiteitsfraude. Persoonlijke gegevens die al dan niet op fraudeleuze wijze zijn verkregen misbruiken;
• internetgebruikers digitaal oplichten. Mensen worden via een vervalste website of e-mail om persoonlijke gegevens gevraagd (phishing).

Cybercriminaliteit en computercriminaliteit

Cybercrime is te verdelen in 2 categorieën: cybercriminaliteit en computercriminaliteit.

• Als de criminaliteitsvorm ook zonder ICT gepleegd wordt spreken we van cybercriminaliteit. Criminelen gebruiken de computer om hun misdaad uit te voeren. Een goed voorbeeld van cybercriminaliteit is stalking. Stalkers volgen hun slachtoffers op straat of bellen aan bij hun huis. Dankzij de komst van internet gebruikt de stalker vooral e-mail of sociale netwerken om contact te zoeken met zijn slachtoffers. Andere voorbeelden van cybercriminaliteit zijn fraude en oplichting (creditcardgegevens stelen op een vervalste website), de verspreiding van illegale documenten of videomateriaal (kinderporno) en auteursrechtelijk beschermd muziek- en filmmateriaal illegaal aanbieden of downloaden.
• Wanneer het strafbare feit zonder ICT niet kan bestaan, is er sprake van Computercriminaliteit. ICT is dan niet alleen het middel, maar ook het doel van de criminele activiteiten. Voorbeelden zijn grootschalige aanvallen op informatiesystemen (door verspreiding van spam), inbreken in een computernetwerk (hacking) en het onbereikbaar maken van een website door extreem grote hoeveelheden gegevens naar een website te sturen.

Zelf maatregelen nemen

Iedereen die internet gebruikt kan slachtoffer worden van cybercrime. Internetcriminelen kunnen zich richten tegen personen, eigendommen, organisaties, elektronische communicatienetwerken en informatiesystemen. De overheid neemt maatregelen om criminelen een halt toe te roepen. Daarnaast kunt u zelf actie nemen.

Er zijn 5 concrete tips om uzelf te beschermen:

• Houdt de virusscanner up-to-date en zet een firewall aan.
• Ga bewust om met persoonlijke gegevens en foto’s op websites.
• Check altijd of een website veilig is voordat u betaalt.
• Open nooit zomaar bestanden.
• Wees alert op contacten die aanbiedingen doen of om gegevens vragen.

Op de websites van Nederland veilig en Mijn digitale wereld leest u meer over veilig internetten en de gevaren van cybercrime.

Rol van de overheid

Nederland moet nog veiliger worden. Daarom bestrijdt de overheid cybercrime intensief. De ministeries van Veiligheid en Justitie, Economische Zaken, Landbouw & Innovatie (EL&I) en Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) werken samen aan de voorkoming, opsporing en vervolging van internetcriminelen. De regering heeft een programma opgezet dat zich richt op:

• intensivering van opsporing en vervolging door de politie en het Openbaar Ministerie (OM);
• voorlichting en preventie, gericht op burgers en ondernemingen;
• het tegengaan van extreme uitingen in elektronische netwerken.

Cybercrime is net zo breed als ‘traditionele’ criminaliteit. Groot verschil is echter de anonimiteit van internet. Criminelen kunnen overal ter wereld illegale bestanden of valse websites online zetten. De dader, de plaats en het land waar het misdrijf is gepleegd zijn hierdoor moeilijker te traceren dan bij traditionele criminaliteit. Dit maakt opsporing en vervolging moeilijk. Nederland werkt samen met de Europese Unie, andere landen en wereldwijde organisaties om criminelen in het buitenland beter aan te pakken.

Daarnaast biedt de snelle ontwikkeling van ICT steeds nieuwe mogelijkheden voor criminelen. Het OM en de politie moeten die technologie zelf ook weer leren kennen, om de daders te kunnen opsporen.

Delen op: Twitter, Hyves, Facebook of LinkedIn