Prijsstabiliteit onder de euro

Sinds de invoering van de euro in 2002 zijn sommige prijzen gestegen. zoals de prijzen voor levensmiddelen, benzine en de prijzen in de horeca. Maar andere producten zijn juist weer goedkoper geworden, zoals elektronica en kleding. Gemiddeld zijn de prijzen – gedurende 10 jaar euro – minder hard gestegen dan in de 10 jaar ervoor in de guldentijd.

Prijsstijgingen

Veel mensen denken dat de euro de oorzaak is van de prijsstijgingen. Maar prijzen stijgen sowieso ieder jaar. Dat heet inflatie. De huidige prijzen worden soms vergeleken met de prijzen in guldens van 2001. Als de gulden er nu nog was geweest, waren de prijzen de afgelopen jaren ook gestegen.

Gevoelsinflatie

Verder blijkt dat uitgaven die mensen regelmatig doen - zoals levensmiddelen, benzine en de horeca -  meer in prijs stijgen dan de prijzen van producten die niet zo vaak gekocht worden. Zoals computers, wasmachines en fietsen. Dit geeft het gevoel dat alle prijzen stijgen, terwijl dat in werkelijkheid niet zo is. Dat heet daarom gevoelsinflatie.

Loonstijging

Verder zijn de lonen gemiddeld gestegen. Hierdoor worden de gestegen prijzen voor een deel gecompenseerd.

Gemiddelde inflatie gulden 1992-2002: 2,61%, gemiddelde inflatie euro 2002-2012: 1,89%.

Verantwoordelijk ministerie