Ga direct naar de inhoud, het hoofdmenu of het zoekveld.

Gemeenschappelijk landbouwbeleid

Het gemeenschappelijk landbouwbeleid van de Europese Unie (EU) is in 1959 ingevoerd. Het doel is boeren zekerheid te bieden dat zij een redelijke prijs krijgen voor hun producten. Consumenten moeten verzekerd zijn van voldoende voedsel.

Het Europese landbouwbeleid heeft twee pijlers:

inkomenssteun en markt- en prijsbeleid voor boeren;
plattelandsbeleid.

Landbouw- en Visserijraad

Over het gemeenschappelijk landbouwbeleid van de EU wordt onder meer besloten in de Landbouw- en Visserijraad.

De Landbouw- en Visserijraad bestaat uit de EU-ministers van landbouw en visserij. Namens Nederland is staatssecretaris Bleker (Economische Zaken, Landbouw en Innovatie) vertegenwoordigd.

Onderwerpen waarover deze raad spreekt en beslist, zijn:

gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB);
gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB);
voedselveiligheid;
dierenwelzijn;
diergezondheid.

Milieuraad

De Milieuraad beslist over andere belangrijke onderwerpen voor de landbouwsector en de visserijsector, zoals mest, natuur en water.

Gemeenschappelijk landbouwbeleid in Nederland

De EU-besluiten over het landbouw- en visserijbeleid worden door elke lidstaat opgenomen in nationale wetten of rechtstreeks van toepassing verklaard.

Het gemeenschappelijk beleid is belangrijk voor voedselveiligheid en voedselzekerheid, voor natuur en landschap en de economie, zo schrijft het kabinet in het regeerakkoord. Het EU-beleid heeft volgens het kabinet een grote rol gespeeld bij de ontwikkeling van de Nederlandse agrarische en voedselsector.

Hervorming gemeenschappelijk landbouwbeleid

In 2011 worden voorstellen van de Europese Commissie verwacht over het toekomstig gemeenschappelijk landbouwbeleid (na 2014).

Staatssecretaris Bleker onderhandelt namens Nederland over de invulling van het nieuwe beleid. Het kabinet vindt dat het nieuwe Europese beleid er onder andere voor moet zorgen dat maatschappelijke prestaties worden beloond. Ook moeten bedrijven eerlijke kansen krijgen, meer innoveren, een betere concurrentiepositie krijgen, duurzaam produceren en minder afhankelijk worden van inkomenssteun.