Euthanasie en palliatieve sedatie
Bij palliatieve sedatie krijgt een patiënt die ondraaglijk lijdt, medicijnen om zijn lijden te verlichten. Dit is een normale medische handeling en geen vorm van euthanasie.
Verschil palliatieve sedatie en euthanasie
Bij palliatieve sedatie is het niet de bedoeling dat de patiënt eerder sterft - al kan dat wel een gevolg van palliatieve sedatie zijn. Daarom is palliatieve sedatie een medische handeling die niet valt onder de euthanasiewetgeving. Euthanasie is geen gewone medische handeling. De arts dient immers dodelijke middelen toe aan de patiënt, waardoor de patiënt sterft.
Voorwaarden palliatieve sedatie
Een arts mag palliatieve sedatie toepassen als hij verwacht dat de patiënt niet langer dan 2 weken te leven heeft.
Verzoek palliatieve sedatie
Een verzoek om palliatieve sedatie kan komen van de patiënt zelf, de naaste
familie en/of betrokken hulpverleners. Als een patiënt wilsonbekwaam is
(bijvoorbeeld bij zware dementie), zal de arts overleggen met een
vertegenwoordiger van de patiënt. In de
richtlijn palliatieve sedatie
van de artsenorganisatie KNMG is duidelijk beschreven wanneer palliatieve
sedatie medisch gezien verantwoord is.
Melden palliatieve sedatie
Een arts hoeft palliatieve sedatie niet te melden aan de gemeentelijke lijkschouwer of te laten toetsen door een regionale toetsingscommissie euthanasie. Het is immers een gewone medische handeling.