Behandeling van psychische problemen

Behandeling van psychische problemen begint vaak bij de huisarts. Als deze zorg niet toereikend is, dan gaan mensen naar intensievere vormen van behandeling.

Genezen van psychische problemen

Voor lichte psychische problemen kunnen mensen terecht bij de huisarts of een psycholoog. Die geven zogenaamde ‘eerstelijnszorg’. De eerste 5 sessies worden voor het grootste deel vergoed uit het basispakket van de zorgverzekering.

Voor zwaardere psychische klachten, zoals angsten, depressies en verslaving, is er tweedelijnszorg. Deze wordt gegeven door een psychiater, psychotherapeut of een psycholoog. Een tweedelijns behandeling kan bestaan uit een wekelijks gesprek, dagbehandeling, medicijnen of zelfs opname in een ggz-instelling. Voor behandelingen in de tweedelijns ggz-zorg wordt een eigen bijdrage gevraagd.

Het doel van eerste- en tweedelijnsbehandelingen is om iemand te genezen. Of om te voorkomen dat de klachten erger worden.

Niet-geneeskundige zorg bij psychische problemen

Sommige zorg is niet gericht op het psychisch probleem zelf, maar op de gevolgen ervan. Denk bijvoorbeeld aan een vaardigheidstraining of hulp om zelfstandig te kunnen wonen.

Een Centrum Indicatiestelling Zorg externe link: (CIZ) bij u in de buurt bepaalt of u recht heeft op niet-geneeskundige zorg en om wat voor soort zorg het precies moet gaan.

Dwang in de geestelijke gezondheidszorg

Als patiënten een gevaar vormen voor zichzelf of hun omgeving, kunnen ze gedwongen worden opgenomen. De Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen (Wet bopz) regelt de rechten van patiënten bij een gedwongen opname.

De huidige Wet bopz geldt zowel voor psychiatrisch patiënten als voor verstandelijk gehandicapten en mensen met dementie. De Rijksoverheid wil voor deze 2 groepen 2 aparte regelingen treffen. De Wet bopz wordt daarom vervangen door 2 nieuwe wetten:

Beide wetsvoorstellen liggen ter behandeling bij de Tweede Kamer.

Familievertrouwenspersoon

In het Wetsvoorstel verplichte ggz worden familieleden meer betrokken bij de beslissing of gedwongen zorg nodig is. Hierbij kunnen zij hulp krijgen van familievertrouwenspersonen. Een familievertrouwenspersoon (fvp) ondersteunt familieleden van psychiatrische patiënten in hun contact met de hulpverlener, de behandelaar of de instelling. Op de website van de externe link: Landelijke Stichting Familievertrouwenspersoon zijn fvp’s uit elke provincie te vinden.

Uitgebreide informatie over gedwongen opname van mensen met psychische problemen, een verstandelijke beperking of geheugenproblemen leest u op externe link: dwangindezorg.nl.

Bescherming van patiënten in de ggz

Het externe link: Landelijk Platform GGZ (LPGGz) vertegenwoordigt 20 ggz-organisaties die actief zijn op het gebied van zelfhulp, belangenbehartiging en voorlichting. De organisatie wil de positie verbeteren van mensen met psychische problemen en hun familie en/of directe naasten.

Patiëntveiligheid ggz vergroten

Patiënten in de ggz mogen geen psychische of lichamelijke schade oplopen omdat zorgverleners zich niet aan professionele standaarden houden. GGZ Nederland voert daarom het programma ‘externe link: Veilige zorg, ieders zorg’ uit. Het doel is onbedoelde en vermijdbare schade bij patiënten in de ggz zoveel mogelijk te beperken.

Zelfmoord voorkomen

Ongeveer de helft van het jaarlijks aantal zelfmoorden wordt gepleegd door cliënten van de geestelijke gezondheidszorg. Daarom richt de Rijksoverheid zich bij de preventie van zelfmoord op een goede behandeling van psychische stoornissen en verslavingen.

De Rijksoverheid wil met maatregelen uit de Beleidsagenda suïcidepreventie de zorg aan suïcidale personen verbeteren en meer gegevens verkrijgen over zelfmoord.

Enkele maatregelen uit de Beleidsagenda:

Patiëntje zit op een bankje in de tuin van de kliniek.

Zie ook