Palliatieve sedatie

Bij palliatieve sedatie houdt een arts een terminale patiënt tot zijn dood in slaap met medicijnen om zijn lijden te verlichten. Dit is een normale medische handeling en geen vorm van euthanasie.

Palliatieve sedatie valt niet onder euthanasiewet

Bij palliatieve sedatie is het niet de bedoeling dat de patiënt eerder sterft. Daarom valt palliatieve sedatie niet onder de euthanasiewetgeving. Bij euthanasie dient de arts dodelijke medicijnen toe aan de patiënt.

Voorwaarde palliatieve sedatie

Een arts mag palliatieve sedatie toepassen als de patiënt lijdt aan een of meer onbehandelbare symptomen en de arts verwacht dat de patiënt niet langer dan 2 weken te leven heeft.

Verzoek palliatieve sedatie

Een patiënt kan zelf vragen om palliatieve sedatie, maar ook de naaste familie of zorgverleners kunnen dat doen. De behandelend arts beslist uiteindelijk op medische gronden of de patiënt in aanmerking komt voor palliatieve sedatie. Daarbij overlegt hij met de patiënt en eventuele andere betrokkenen.

Is een patiënt wilsonbekwaam, dan overlegt de arts met een vertegenwoordiger van de patiënt. De Wet geneeskundige behandelingsovereenkomst (WGBO) geeft aan wie daarvoor in aanmerking komt.

De artsenorganisatie KNMG heeft een richtlijn palliatieve sedatie gemaakt. Hierin staat duidelijk beschreven wanneer palliatieve sedatie medisch gezien verantwoord is.

Melden palliatieve sedatie

Een gevolg van palliatieve sedatie kan zijn dat een patiënt eerder sterft. Maar dat is niet de opzet van palliatieve sedatie. Daarom is palliatieve sedatie een gewone medische handeling die niet valt onder de euthanasiewetgeving. Een arts hoeft palliatieve sedatie dus niet te melden of te laten toetsen.

De Rijksoverheid. Voor Nederland.