Rekenmethoden

In de 'Regeling beoordeling luchtkwaliteit 2007' zijn standaard rekenmethoden vastgelegd. Deze methoden moeten bijvoorbeeld worden gebruikt bij het berekenen van de gevolgen van een ruimtelijk plan voor de luchtkwaliteit. Gebruik van een andere methode is alleen mogelijk wanneer deze is goedgekeurd door de minister van VROM.

Standaard rekenmethoden

De gevolgen van ruimtelijke plannen voor de luchtkwaliteit bij wegen berekent u met standaardrekenmethode (SRM) 1 of met SRM 2. De kenmerken van bebouwing langs de weg bepaalt de keuze voor de te gebruiken SRM. Gevolgen voor de luchtkwaliteit bij inrichtingen bepaalt u met SRM 3, de rekenmethode van het Nieuw Nationaal Model (NNM).
Via de website van InfoMil stelt IenM het CARII-model beschikbaar. Dit model is een implementatie van standaardrekenmethode 1. Via die website stelt I&M ook de modellen ISL2 en ISL3a beschikbaar. Dit zijn implementaties van respectievelijk standaardmethode 2 en standaardmethode 3.

Goedgekeurde reken- en windtunnelmethoden

De Regeling beoordeling luchtkwaliteit maakt het mogelijk een andere rekenmethode of windtunnelmethode te gebruiken voor situaties die binnen of buiten het toepassingsbereik vallen van SRM 1, SRM 2 en SRM 3. Voorwaarde is dat de andere methode is goedgekeurd door de minister van Infrastructuur en Milieu. Wanneer een model een rechtstreekse implementatie is van SRM 1 of SRM 2 is geen goedkeuring vereist voor het gebruik van dit model. Dit heeft bijvoorbeeld betrekking op situaties waarbij een adviesbureau het CAR-model gebruikt maar daar een eigen naam aan heeft gegeven.

Delen op: Twitter, Hyves, Facebook of LinkedIn