Ga direct naar de inhoud, het hoofdmenu of het zoekveld.

Erfgoed archeologie

Nederland telt bijna 15.000 archeologische vindplaatsen. Dit zijn terreinen waarvan bekend is dat er zich historische resten bevinden. Bijvoorbeeld sporen van een oude nederzetting. Gemeenten en provincies moeten in hun ruimtelijke ordening rekening houden met aanwezige archeologische vindplaatsen.

De overheid wil archeologische vindplaatsen zoveel mogelijk onaangetast in de grond bewaren (behoud ter plekke ofwel in situ). In de toekomst kan dan hopelijk met nieuwe technieken onderzoek worden gedaan naar de resten die zich in de grond bevinden.

Internationaal verdrag archeologisch erfgoed

Nederland heeft in 1992 als lid van de Raad van Europa het Verdrag van Malta (ook wel Conventie van Valletta genoemd) ondertekend. Het Verdrag van Malta beoogt het archeologisch erfgoed in de bodem beter te beschermen.

Het verdrag regelt:

het behoud van archeologische vindplaatsen in de (zee)bodem;
de inpassing van archeologisch erfgoed in de ruimtelijke ontwikkeling;
de financiering van archeologisch onderzoek: de veroorzaker betaalt.

De uitgangspunten van het Verdrag van Valletta zijn in 2007 opgenomen in de Monumentenwet 1988.

Gemeenten hebben een centrale rol in de bescherming van archeologische vindplaatsen. Zij moeten in bestemmingsplannen en vergunningen rekening houden met de mogelijkheid dat zich archeologische materialen in de grond bevinden.