Pleegkinderen

Pleegkinderen wonen (tijdelijk) niet meer bij hun vader en/of moeder. Zij wonen bijvoorbeeld bij een tante of een pleeggezin.

Verblijf bij pleegouders

Er zijn verschillende redenen waarom een kind niet thuis kan wonen. Bijvoorbeeld:

• Het kind wordt thuis verwaarloosd.
• Het kind wordt thuis mishandeld. 
• De vader of moeder is ziek en kan daardoor niet voor het kind zorgen. 
• Er is constant ruzie tussen ouder(s) en kind of ouders onderling. 
• Het kind is lastig en de ouders kunnen dit niet aan.

Voor deze kinderen wordt tijdelijk een ander verblijfadres gezocht: een pleegadres. Zekerheid, veiligheid en stabiliteit zijn voor kinderen cruciale voorwaarden voor hun ontwikkeling.

Pleegzorg is tijdelijk en zonder gezag, dus geen adoptie. Dit betekent dat pleegouders wettelijk gezien niet verantwoordelijk zijn voor de verzorging en opvoeding van een pleegkind. Voor sommige kinderen is een verblijf van enkele weken voldoende, anderen blijven jaren bij hun pleegouders. Kinderen hebben tijdens het verblijf bij pleegouders in meer of mindere mate contact met hun eigen ouders.

Rechten pleegkinderen

Pleegkinderen hebben bepaalde rechten, net als alle andere kinderen. Zo hebben zij bijvoorbeeld het recht om te horen welke beslissingen er over hen worden genomen. Ze hebben het recht  op inzage van stukken en het recht op hun privacy en contact met familie.

Een kind uit huis plaatsen

Voordat een kind bij pleegouders wordt geplaatst, is er altijd een indicatie van Bureau Jeugdzorg nodig. Bureau Jeugdzorg onderzoekt de situatie thuis en bepaalt in overleg met alle betrokkenen of pleegzorg de meest passende oplossing is. Vervolgens wordt bekeken welke vorm het beste is. Er wordt in eerste instantie binnen de eigen familie of bij bekenden van het kind gezocht naar opvang. Dit heet netwerkpleegzorg.

Vrijwillige of gedwongen uithuisplaatsing van een kind

Als ouders het beter vinden dat hun kind uit huis wordt geplaatst, dan gebeurt dat vrijwillig. Vrijwillige uithuisplaatsing betekent in feite dat met toestemming van de ouders en zonder de tussenkomst van een rechter een kind uit huis wordt geplaatst. Een kind kan bij pleegouders worden geplaatst na een verwijzing van Bureau Jeugdzorg.

Van gedwongen plaatsing is sprake als de ouders niet instemmen met de uithuisplaatsing en de rechter ertoe beslist.

Soms lukt het niet om op vrijwillige basis met de ouders samen te werken aan een oplossing voor de problemen. Als het kind ernstig schade lijdt, kan de Raad voor de Kinderbescherming worden ingeschakeld. De raad doet dan een onderzoek en kan de rechter adviseren de ouderlijke zeggenschap te beperken.

Delen op: Twitter, Hyves, Facebook of LinkedIn