Partneralimentatie

Als één van de ex-partners niet – helemaal – in zijn levensonderhoud kan voorzien, heeft de ander de plicht om bij te dragen in de kosten van levensonderhoud. Dit wordt partneralimentatie genoemd.

Deze alimentatieplicht geldt voor de volgende samenlevingsvormen.

• getrouwde en geregistreerde partners;
• ex-partners;
• ouders en kinderen.

De alimentatieplicht houdt op als de ex die alimentatie krijgt, met een ander trouwt, gaat samenwonen of een geregistreerd partnerschap aangaat.

Kinderalimentatie

Ouders hebben de plicht om voor hun kinderen te zorgen tot zij 21 jaar zijn. Kijk verder onder Kinderalimentatie.

Het ministerie van Veiligheid en Justitie heeft een filmpje gemaakt over alimentatie.

Hoogte alimentatie partner

De bijna ex-partners kunnen samen afspraken maken over de alimentatie. Dit gebeurt meestal in overleg met een mediator, de advocaat of notaris De hoogte en duur van de alimentatie worden opgenomen in de schriftelijke afspraken over de scheiding, het convenant genoemd.

Wanneer na de scheiding de situatie van één van de ex-partners verandert, kan dat effect hebben op de alimentatie. Misschien is er minder alimentatie nodig, omdat de ontvangende partner een baan heeft. Of juist andersom, omdat de betalende partner minder gaat verdienen.
De afspraken over veranderingen in de alimentatie moeten zwart op wit komen en door beide ex-partners worden getekend. Dit gaat vaak via een advocaat of notaris.

Naast de alimentatie, kan een partner aanvullende bijstand aanvragen. Als één van de ex-partners een bijstandsuitkering aanvraagt, dan vraagt de plaatselijke sociale dienst bij zijn of haar ex-partner de financiële gegevens op. De sociale dienst bekijkt of de ex – een deel van – de bijstand kan betalen.  

Kijk voor meer informatie in de brochure Alimentatie van het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen.

Partneralimentatie via rechter

Als de partners geen afspraken kunnen maken over de alimentatie, terwijl één van de twee dat nodig heeft, dan kan de rechter een alimentatieregeling.  vaststellen. Dat doet hij bijvoorbeeld bij de scheidingsprocedure (als nevenvoorziening)
De rechter kan ook later op verzoek een alimentatieregeling vaststellen of veranderen, bijvoorbeeld als het door veranderingen in de leefsituatie van één van de ex-partners nodig is.

Hoe lang partneralimentatie

Scheiding op of na 1 juli 1994

Bij scheidingen die op of na 1 juli 1994 zijn gesloten, hoeft maximaal twaalf jaar alimentatie worden betaald. De alimentatieplicht kan ook korter gelden. Als het huwelijk korter duurde dan vijf jaar en er zijn geen kinderen, dan kan de alimentatieplicht niet langer duren dan dat het huwelijk duurde. Dit geldt ook voor geregistreerde partnerschappen.

Scheiding voor 1 juli 1994

Voor echtscheidingen van voor 1 juli 1994 gelden andere regels. Dit is afhankelijk van wat er toen is afgesproken. Wel is het mogelijk de rechter te vragen om de toen vastgestelde periode aan te passen. Dat geldt ook voor gevallen waar mensen vijftien jaar of langer alimentatie hebben betaald; de rechter kan dan worden gevraagd de plicht te beëindigen.

Betalingsachterstand partneralimentatie

Het kan gebeuren dat een ex-partner in gebreke blijft en niet op tijd of niet genoeg alimentatie betaalt. In die gevallen kan de ander een deurwaarder of advocaat inschakelen. Een andere mogelijkheid is via het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen (LBIO) de alimentatie te laten innen.
Wat de werkwijze is als een ex de alimentatie niet betaalt staat in de vragen en antwoorden.

Jaarlijkse verhoging (indexering)

De alimentatiebedragen worden jaarlijks aangepast volgens de loonstijgingen. Dit wordt de indexering van alimentatie genoemd. In november stelt de overheid het percentage vast waarmee alle vastgestelde bedragen voor kinder- en partneralimentatie op 1 januari van het nieuwe jaar automatisch wijzigen.

Op de website van het LBIO is een overzicht van de indexering vanaf 1975 te vinden.

Delen op: Twitter, Hyves, Facebook of LinkedIn