Aanbevelingen voor snellere besluitvorming

Projecten op het gebied van bereikbaarheid en ruimtelijke ordening zijn nauw met elkaar verbonden. Ze dragen bij aan de economische groei en sociale ontwikkeling van Nederland. En ze hebben vaak een lange looptijd.

Zo duurt de aanleg van een snelweg, spoorlijn of vaarweg gemiddeld 14 jaar. In sommige gevallen duurt het nog langer. Symbool voor de stroperige besluitvorming is de A4 tussen Delft en Schiedam, waar pas na 46 jaar een definitieve keuze is gemaakt voor het doortrekken van de weg. Dat kan beter, én sneller.

Onderzoek naar trage besluitvorming

Om te achterhalen waar het misgaat in de besluitvorming, stelden de toenmalige ministers van Verkeer en Waterstaat (VenW) en Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (VROM) in 2007 de Commissie Versnelling Besluitvorming Infrastructurele Projecten in. Deze commissie, ook wel bekend als de Commissie Elverding, kreeg als opdracht: maak een analyse van de oorzaken van vertragingen bij grote infrastructurele projecten en breng de mogelijkheden in kaart om de besluitvorming aanzienlijk te versnellen.

Oorzaken trage besluitvorming

In 2008 presenteerde de commissie haar advies. Volgens de commissie worden vertragingen van infrastructuurprojecten veroorzaakt door:

• kwalitatief onvoldoende ambtelijke voorbereiding;
• beperkte en te late betrokkenheid van bewoners, maatschappelijke organisaties en decentrale overheden in de planfase;
• een bestuurscultuur met voortdurend gewijzigde inzichten;
• onduidelijkheden over budget, planning en organisatie;
• juridische factoren, vooral op het gebied van (Europese) natuur- en milieuwetgeving.

Aanbevelingen voor snellere besluitvorming

In het adviesrapport van de Commissie Elverding staan aanbevelingen voor snellere besluitvorming en het aanpakken van knelpunten.

Een kort overzicht van de aanbevelingen:

• Een verkenningsfase 'nieuwe stijl'. Eerdere en ruimere mogelijkheden voor betrokkenen om mee te denken en te beslissen, hanteren van strakke termijnen en de afsluiting van een verkenning met een helder politiek besluit.
• Een compacte en pragmatische planuitwerkingsfase. Eenvoudige rekenmodellen en duidelijke sancties op het overschrijden van termijnen en milieunormen.
• Een uitvoeringsfase met minder vergunningsperikelen. Snel betrekken van bedrijven en bijvoorbeeld een gecoördineerde vergunningverlening onder regie van het Rijk.
• Consistent en krachtig bestuur. Betere samenwerking en kennisuitwisseling tussen de betrokken ministeries en personeelsbeleid gericht op continuïteit en stabiliteit.
• Voldoende budgettaire ruimte. In de verkenningsfase al zorgen voor de financiële middelen, zodat daar niet op gewacht hoeft te worden.
• Aanpassingen in wet- en regelgeving. De introductie van een opleveringstoets: zekerheid dat achteraf wordt getoetst of gemaakte afspraken ook worden nageleefd.

Om deze aanbevelingen verder uit te werken, is het project Sneller & Beter in het leven geroepen.

Delen op: Twitter, Hyves, Facebook of LinkedIn