Ga direct naar de inhoud, het hoofdmenu of het zoekveld.

Planning

In het najaar van 2010 heeft de Tweede Kamer onder bepaalde voorwaarden ingestemd met het Programma Hoogfrequent Spoorvervoer. Per regio worden nu diverse varianten voor de maatregelen uitgewerkt.

Uitwerking plannen

Het kabinet heeft in in juni 2010 een besluit genomen over de uitwerking van het Programma Hoogfrequent Spoorvervoer (PHS): de voorkeursbeslissing. Deze beschrijft op hoofdlijnen welke aanpassingen aan het spoor nodig zijn om spoorboekloos reizen mogelijk te maken. In deze fase zijn de ontwerpen voor de spoortrajecten verkend en zijn de kosten geraamd.

Nu het programma in de Tweede Kamer is behandeld, worden de plannen uitgewerkt. Zo wordt gekeken naar de gevolgen voor stations, fietsenstallingen, de omgeving van de stations en voor de spooremplacementen. Daarna wordt per regio een voorkeursvariant gekozen.

Op basis van de uitkomsten van de wettelijke procedures, wordt op grond van een tracébesluit of een projectbeslissing een definitief tracé voor spoorboekloos reizen vastgesteld. Zo'n besluit is de juridische grondslag waarmee het Rijk maatregelen kan realiseren.

Uitvoering plannen

Vanaf 2012 start de uitvoering van de plannen voor spoorboekloos reizen. Fasegewijs gaan er vaker personentreinen rijden, afhankelijk van marktontwikkelingen en de opleveringstermijn van de aanpassingen aan het spoor en van andere maatregelen.

Het ministerie van Infrastructuur en Milieu blijft eindverantwoordelijk voor het Programma Hoogfrequent Spoorvervoer (PHS). Andere partijen uit de spoorsector, zoals spoorbeheerder ProRail, reizigervervoerder Nederlandse Spoorwegen (NS) en Koninklijk Nederlands Vervoer (KNV) werken mee aan de uitvoering van de analyses en werkzaamheden.

Sneller en beter op het spoor

In de besluitvorming over PHS wordt waar mogelijk de werkwijze van het project Sneller & Beter toegepast. Deze werkwijze heeft tot doel de besluitvorming over infrastructuurprojecten te versnellen en te verbeteren. De intensieve samenwerking tussen regionale overheden, vervoerders en maatschappelijke organisaties in de besluitvorming over PHS is daar een goed voorbeeld van.