Soorten straling

Straling is de uitzending van energie door golven of als deeltjes. Er bestaan verschillende soorten straling.

Ioniserende straling

externe link: Ioniserende straling is een verzamelnaam voor straling die kan worden opgewekt in apparaten en door radioactieve stoffen wordt uitgezonden. De straling zelf is niet radioactief. Een voorbeeld hiervan is de straling uit een röntgenapparaat.

Radioactieve straling

Een radioactieve stof is een stof met niet-stabiele atoomkernen. Deze atoomkernen zenden deeltjes uit om wel stabiel te kunnen worden. Hierbij komt straling uit de kern vrij. We noemen dit radioactiviteit.

Radioactieve straling kan gevaarlijk zijn. Bijvoorbeeld als er een radioactieve wolk vrijkomt bij een kernongeval. De kans dat dit in Nederland gebeurt, is zeer klein.

Als de kern van een nucleaire reactor beschadigd raakt, kunnen er radioactieve stoffen ontsnappen. De belangrijkste radioactieve stoffen die gevaren voor de gezondheid opleveren, zijn radioactief jodium en radioactief cesium.

  • Radioactief jodium draagt bij een kernramp het meest bij aan de stralingsdosis. Bijna al het vrijgekomen radioactief jodium is na ongeveer 3 maanden verdwenen.
  • Radioactief cesium is op de lange termijn de belangrijkste stof. Deze radioactieve stof vervalt veel langzamer: na 30 jaar is nog ongeveer de helft over.

Elektromagnetische straling

externe link: Elektrische, magnetische en elektromagnetische velden komen overal voor. Zo maken mobiele telefoons gebruik van elektromagnetische velden om te kunnen communiceren. Andere voorbeelden zijn antennes voor radio en televisie, de microgolven in een magnetron en hoogspanningslijnen.

Achtergrondstraling

Overal op aarde is straling aanwezig. Zo bevat de aardkorst van nature radioactieve stoffen en krijgen we via ons voedsel stoffen binnen die straling uitzenden. Ook komt er straling vrij uit huizen door radioactieve stoffen in externe link: bouwmaterialen. Dit soort straling wordt achtergrondstraling genoemd.