Soorten tbs

Tbs is er in 2 soorten: tbs met voorwaarden en tbs met dwangverpleging. Welke soort tbs een dader krijgt opgelegd, is afhankelijk van de zwaarte van het delict en van de kans op terugval (recidive).

Tbs met voorwaarden

Tbs met voorwaarden is de lichte vorm. De dader moet zich aan bepaalde voorwaarden houden. Die voorwaarden houden bijvoorbeeld in dat de dader:

• een bepaalde periode geen drugs of alcohol mag gebruiken;
• zich (klinisch) psychiatrisch laat behandelen.

Hoewel een tbs’er met voorwaarden niet gedwongen wordt verpleegd, verblijft hij vaak wel in een verslavingskliniek of een forensisch psychiatrische kliniek (FPK).

Tbs met dwangverpleging

Bij tbs met dwangverpleging wordt de dader verplicht verpleegd in een gesloten tbs-kliniek (officieel forensisch psychiatrisch centrum, FPC genoemd). Daarnaast ondergaat de tbs’er een (niet-verplichte) behandeling die gericht is op terugkeer in de maatschappij. Gemiddeld verblijft een tbs’er 9 jaar in een tbs-kliniek (FPC).

De tbs wordt opgelegd voor de tijd van 2 jaar. Na 2 jaar kan de rechter de tbs verlengen, met steeds 1 of 2 jaar. De tbs’er kan tegen elke verlenging in beroep gaan. Bij lichtere delicten kan een tbs’er maximaal 4 jaar tbs opgelegd krijgen.

Het gaat erom dat een tbs’er pas terugkeert in de maatschappij als de kans op terugval is geweken.

Grondrechten tijdens tbs

Normaal gesproken gelden voor iedereen grondrechten vanuit de grondwet. Als iemand tbs opgelegd heeft gekregen, geldt een aantal grondrechten niet meer. Het recht op onaantastbaarheid van het lichaam geldt bijvoorbeeld niet meer vanwege de verplichte urinecontrole.

Delen op: Twitter, Hyves, Facebook of LinkedIn