Tbs-klinieken en longstay-afdelingen

Als iemand tbs met dwangverpleging krijgt opgelegd, wordt hij opgenomen in een tbs-kliniek.

Soorten tbs-klinieken

Er zijn 13 externe link: tbs-klinieken in Nederland. Twee tbs-klinieken zijn van de Rijksoverheid. De andere 11 particuliere klinieken betaalt de Rijksoverheid.

Longstay-afdeling

Soms kan een terbeschikkinggestelde (tbs’er) ondanks behandeling niet veilig terugkeren in de maatschappij, bijvoorbeeld omdat hij niet meewerkt aan zijn behandeling. Dan kan hij op een longstay-afdeling (afdeling voor langdurig verblijf) worden geplaatst.

Intensieve behandeling voor de stoornis vindt hier niet meer plaats. Centraal staan psychische en medische zorg en de benodigde beveiliging. Omdat het verblijf niet gericht is op terugkeer in de maatschappij (resocialisatie), komt de tbs’er ook niet in aanmerking voor verlofvormen die patiënten voorbereiden op terugkeer in de maatschappij.

Regels in tbs-klinieken

In de externe link: Beginselenwet verpleging ter beschikking gestelden staan de rechten en plichten van tbs’ers in een tbs-kliniek.

Grondrechten tijdens tbs

Normaal gesproken gelden voor iedereen grondrechten vanuit de grondwet. Als iemand tbs opgelegd heeft gekregen, geldt een aantal grondrechten niet meer. Het recht op onaantastbaarheid van het lichaam geldt bijvoorbeeld niet meer vanwege de verplichte urinecontrole.

Man in tbs-instelling kijkt uit het raam.

Verantwoordelijk ministerie