Wijziging Telecommunicatiewet (hoofdstuk 3) (31412)

Wetsvoorstel | 18-03-2010

Fase 3 van 6. Aangemeld voor plenaire behandeling voor Tweede Kamer.

Legenda van de zes fasen van een wetsvoorstel.

Kamernummer 31412
Soort Wetsvoorstellen in behandeling bij de Staten-Generaal

Dit wetsvoorstel strekt tot implementatie van de Nota Frequentiebeleid 2005 (kamerstuk 24095, nr. 188). In deze Nota is het frequentiebeleid voor de komende jaren neergelegd, waarbij flexibilisering de rode draad vormt. De belangrijkste aanleiding voor het opstellen van deze Nota was het advies van de Commissie Frequentiebeleid (kamerstuk 24095, nr. 172).

Naast dit advies zijn er voor het kabinet meer redenen om het frequentiebeleid aan te passen. Het gebruik van frequenties is onmisbaar voor draadloze communicatie. Draadloze communicatie is van groot belang voor de ontwikkeling van ICT in het algemeen. Door de snelle groei van draadloze communicatie en daaruit voortvloeiende toepassingen en diensten wordt het mogelijk op elke plaats en op elke tijd over de op dat moment gewenste informatie te kunnen beschikken. Door toenemende digitalisering en daaruit voortvloeiende convergentie ontstaan er steeds meer nieuwe diensten op het gebied van ICT en wordt concurrentie bevorderd, waarvan consumenten profiteren door een breder aanbod van diensten en producten, lagere prijzen en een betere kwaliteit.

Ook bedrijven kunnen uiteraard profiteren van deze ontwikkelingen. Draadloze communicatie levert daardoor een bijdrage aan de economie en de welvaart. Verder maakt de zich snel ontwikkelende techniek het mogelijk om frequenties steeds beter te benutten, onder meer door frequentiegebruik te delen, door apparatuur zelf te laten zoeken naar "vrije" frequenties en door het "uitsmeren" van zendvermogen over een groot deel van het frequentiespectrum. Het frequentiebeleid zal flexibel moeten kunnen inspelen op deze ontwikkelingen. Op grond van deze wet wordt het mogelijk het frequentieplan zowel wat betreft de inrichting als de totstandkoming te flexibiliseren en daarmee sneller te kunnen inspelen op veranderende omstandigheden. Verder wordt het via het behoefte-onderbouwingsplan voor publieke taken mogelijk om in deze categorie afspraken over medegebruik te regelen. Met de invoering van een nieuw, flexibel verdeelinstrument, de "verdeling op afroep", wordt voor bepaalde frequenties meer ruimte voor de vraag uit de markt geboden. En als laatste voorbeeld van flexibilisering in de wet wordt de ruimere en expliciete experimenteerbepaling genoemd.

externe link: Parlementaire documenten bij dit wetsvoorstel.

Legenda bij fasen

Een wetsvoorstel doorloopt bij de behandeling deze zes fasen:

Fase 1.
Ministerraad akkoord, wetsvoorstel voor advies naar Raad van State.
Fase 2.
Wetsvoorstel ingediend bij Tweede Kamer, schriftelijke behandeling.
Fase 3.
Aangemeld voor plenaire behandeling voor Tweede Kamer.
Fase 4.
Tweede Kamer heeft wetsvoorstel aangenomen, ingediend bij de Eerste Kamer schriftelijke behandeling.
Fase 5.
Aangemeld voor plenaire behandeling door Eerste Kamer.
Fase 6.
Eerste Kamer heeft wetsvoorstel aangenomen, publicatie Staatsblad.

Terug naar wetsvoorstel