Rol patiënt en zorgverlener in integrale zorg

In de integrale zorg kan de chronisch zieke patiënt meer invloed uitoefenen en zijn ziekte beter inpassen in zijn bestaan. Zorgverleners worden gestimuleerd om beter samen te werken.

Patiënt en zorgverlener samen regie over zorg

De bedoeling van integrale zorg is dat de chronisch zieke patiënt zelf in actie komt. Hij zoekt oplossingen voor problemen en werkt samen met zijn zorgverleners. De zorgverleners lichten de patiënt beter in. De patiënt volgt bijvoorbeeld cursussen over het voorkomen van complicaties. En krijgt tips over hoe hij zijn leven het beste kan inrichten.

Deze werkwijze, waarbij de patiënt zelf in actie komt de regie houdt over zijn eigen leven, wordt zelfmanagement genoemd.

1 zorgverlener aanspreekpunt

In de integrale zorg is 1 zorgverlener het aanspreekpunt. Hij coördineert de individuele zorg voor de patiënt. Vaak is de huisarts of praktijkondersteuner het aanspreekpunt.

Zorgverlener en patiënt stellen behandelplan op

Met de zorgverlener die zijn eerste aanspreekpunt is, stelt de patiënt een behandelplan op. In het plan staat welke zorg de patiënt krijgt van welke zorgverlener. Verder staan in het behandelplan onder meer voorschriften voor:

  • voeding;
  • bewegen;
  • medicatie.

Ook de doelen voor de toekomst staan in het behandelplan. Het plan is op maat gemaakt: het past bij de persoonlijke situatie van de patiënt. De zorgverleners stemmen met elkaar af hoe ze de behandeling het beste  kunnen aanbieden aan de patiënt.

Zorggroepen voor gecoördineerde zorg

Om goed afgestemde zorg te kunnen bieden verenigen steeds meer zorgaanbieders zich in zorggroepen. Zorggroepen sluiten contracten af met zorgverzekeraars om de integrale zorg voor een chronische ziekte in een bepaalde regio te coördineren en uit te voeren. Een huisarts kan in een zorggroep bijvoorbeeld samen met een diëtist en een fysiotherapeut werken aan de behandeling van diabetes.