Ga direct naar de inhoud, het hoofdmenu of het zoekveld.

Nederland is er een stuk mooier op geworden

Kennismaking met het Caribisch deel van het Koninkrijk

Weblogbericht | 14-02-2012 | Caribische deel van het Koninkrijk

Ik word wakker met via de mail gestuurde foto’s van schaatsende man en dochters. Ziet er heerlijk uit. Hier is de afweging om na het ontbijt nog even een duik in zee te nemen, voordat ik Bonaire ga verkennen. Het koude Nederland is ver weg.

De mensen van het Bonairiaans toeristenbureau nemen ons vandaag, zondag 12 februari, op sleeptouw voor een grondige kennismaking met het eiland. Op weg naar het natuurpark bij het Gotomeer zien we de speciale duikplekken die Bonaire langs de kust heeft aangelegd. Die plekken zijn rondom het eiland te vinden en vormen als het ware een duikroute. Alleen op die plekken mogen duikers te water gaan. Het is een uitgekiend systeem om onnodige beschadiging van het koraalrif tegen te gaan. Bonaire is zich zeer bewust van het unieke karakter en de kwetsbaarheid van hun onderwaternatuur. We gaan door.

Bij het Gotomeer ontmoet ik Elsmarie Beukenboom. Zij is directeur van Stinapa, een natuurbeschermingsorganisatie die op alle eilanden actief is. Met veel kennis van zaken vertelt zij over het ecosysteem en de dilemma’s waar de natuurbeschermers voor staan. Wat opvalt, is het ideëel pragmatisme waarmee zij te werk gaat en belangen van natuur en toerisme bijeen weet te brengen. Een bijzondere vrouw op een bijzondere plek. De natuur rond het Gotomeer is overweldigend. Nederland is er een stuk mooier op geworden sinds 10-10-10.

We rijden naar Rincon voor de lunch. Carlos, een van de mensen die ik gisteren gesproken heb staat in de bediening bij Rose Inn. Hij begroet ons allerhartelijkst en zet een overheerlijke krioyo maaltijd (lokale keuken) met veel verschillende gerechten op tafel.

Op naar de zuidkant van het eiland. Onderweg zien we flamingo’s. Ik leer dat ze grijs geboren worden en hun roze kleur alleen bij goede voeding krijgen. Hoe beter hun voedsel, hoe intenser de kleur. Ze zijn prachtig. De zoutpannen laten hun kleurschakering zien. Afhankelijk van het zoutgehalte: groengrijs, verschillende tinten roze en uiteindelijk wit. De slavenhuisjes op het strand zijn symbolen uit een tijd die ons voorstellingsvermogen te boven gaat en gelukkig ver achter ons ligt. Goed dat ze zo mooi gerestaureerd zijn, als gedenkteken van een zwarte periode uit ons gemeenschappelijk verleden.

Eind van de dag terug in Kralendijk is het weer carnaval. Vandaag is hier de kinderparade. Het blijft mooi al die prachtig uitgedoste kinderen met hun aanstekelijk enthousiasme. Begeleidende ouders zijn minstens zo fanatiek. Veel mensen maken van de gelegenheid gebruik mij aan te spreken en te vertellen wat hen bezig houdt. Mij valt op dat de positieve ontwikkelingen zeker gezien worden. Tegelijk vindt men dat zaken ook beter moeten. De aansluitkosten op de nieuw aangelegde riolering en het gebrekkige onderhoud van de wegen worden onder mijn aandacht gebracht. Morgen spreek ik erover met het eilandsbestuur. We lopen terug naar het hotel. De carnavalsmuziek verstomt, in de straat staan twee zwarte omafietsen mét zijtassen: Caribisch Nederland.