Ga direct naar de inhoud, het hoofdmenu of het zoekveld.

Tijd voor actie

Kennismaking met het Caribisch deel van het Koninkrijk

Weblogbericht | 17-02-2012 | Caribische deel van het Koninkrijk

Vroeg in de ochtend op donderdag 16 februari 2012, neem ik op het vliegveld van Sint Eustatius afscheid van gezaghebber Berkel. We gaan naar Curaçao. Het bezoek zit er bijna op. ‘Den Haag’ werpt zijn schaduw al vooruit.

Bij aankomst morgenochtend in Nederland ga ik gelijk door naar de Treveszaal voor de wekelijkse vergadering van de ministerraad. Eerst nog een dag hier. De aankomst op Curaçao is groots. We bezoeken de marinebasis Parera. Ik word ontvangen met militair ceremonieel. Een tamboer blaast viermaal op zijn hoorn en de anderen schieten in de houding. Generaal Swijgman begroet me. Mooi hoor. Het smetteloos wit van de uniformen doet bijna pijn aan de ogen in de felle zon.

Vangsten

Swijgman en zijn mensen brengen mij op de hoogte van het werk dat zij daar in de regio doen. Bestrijding van de georganiseerde drugscriminaliteit is een belangrijke taak voor hen. Er wordt nauw samengewerkt met de Amerikanen. De Nederlanders nemen een bijzondere positie in. De langjarige aanwezigheid, hun informatiepositie en goede naam maakt dat zij binnen een groot gebied ook commando kunnen voeren over Amerikaanse schepen. Ze zijn behoorlijk succesvol. Regelmatig doen zij grote vangsten. Een andere belangrijke taak van de marine en de kustwacht is het verlenen van hulp bij rampenbestrijding. Zij doen dat niet alleen voor de eilanden van het Caribisch deel van het Koninkrijk. Zo hebben zij ook noodhulp verleend bij de aardbeving op Haïti. Ik ben onder de indruk van hun inzet, veelzijdigheid en professionaliteit. Het compliment dat ik hen geef zal ik morgen delen met collega Hillen.

Spectaculair

Tijd voor actie. We gaan varen. En hoe! We nemen plaats op de zogenoemde Super Rhibs. Dat zijn kleine ultrasnelle en uiterst wendbare boten. Ze zijn licht omdat het oneerbiedig gezegd opblaasboten zijn. Deze boten worden speciaal ingezet om drugstransporten te onderscheppen. De tocht is spectaculair en de mannen trekken alles uit de kast om hun kunnen te tonen. We vliegen over de golven. Ik heb nog nooit zo hard gevaren.

Inmiddels in rustiger vaarwater spreek ik met Emily de Jongh-Elhage. Zij was de laatste ‘minpres’ van de Nederlandse Antillen. Als iemand zich heeft ingezet voor de totstandkoming van de nieuwe staatkundige verhoudingen en de geboorte van Pais Korsou, dan is zij dat wel. Nu is zij de leider van de grootste oppositiepartij. Ze maakt zich zorgen over het huidige politieke klimaat. De verwachtingen die ze had van het proces van staatkundige vernieuwing zijn nog onvoldoende uitgekomen. Daarin klinkt natuurlijk ook haar persoonlijke teleurstelling door over het gegeven dat ze vanuit de oppositie toch redelijk vanaf de zijlijn toe moet kijken.

Complex

Voor ik naar Amsterdam vlieg, spreek ik nog met gouverneur Frits Goedgedrag en deel met hem mijn ervaringen van deze reis. Alle indrukken samen leveren een kleurrijk boeket aan impressies op. Wat een diversiteit! Een ding staat als een paal boven water. Deze reis heeft mij veel geleerd over ons Koninkrijk. Tegelijkertijd is ook wel heel duidelijk geworden hoe complex veel van de opgaven zijn. Stof tot nadenken dus!

Het zit erop. Met enige weemoed stap ik in het vliegtuig. Kijk nog eenmaal naar het steeds kleiner wordende Curaçao… Morgen ben ik weer onderdeel van de ‘Haagse’ realiteit.