Minister Grapperhaus ziet hoe Reclassering en Politie nauw samenwerken in Rotterdam Zuid

Tijdens een werkbezoek aan het Nationaal Programma Rotterdam Zuid (NPRZ) kreeg minister Grapperhaus (Justitie en Veiligheid) een rondleiding. Marloes van Reclassering Nederland en wijkagent Ruben lieten zien waar en hoe zij nauw samenwerken binnen de ‘gebiedsgebonden aanpak’.

Marloes en Ruben laten minister Grapperhaus zien waar ze werken.

“Dit is geen ei van Columbus ofzo, als de lijnen kort zijn werk je gewoon beter samen,” lacht Ruben. Die ‘korte lijnen’  zijn nodig bij een succesvolle aanpak van (ondermijnende) criminaliteit in Rotterdam-Zuid.

Ruben: “We zien regelmatig een soort groepscultuur bij jongeren, waar dure jassen en uiterlijk belangrijk zijn. Het is moeilijk als ze gewend zijn aan snel geld verdienen, om ze daar dan uit te halen.”

Marloes probeert vanuit Reclassering Nederland samen met mensen die weer terugkomen in de wijk te werken aan perspectief op een toekomst buiten de criminaliteit.  “Het maakt me trots wanneer ik gebeld wordt door een cliënt na een jaar, die vertelt dat hij z'n rijbewijs heeft gehaald en op dat moment toch aan mij denkt. Terwijl er al een jaar geen contact is geweest.”

Benieuwd waar ze aan werken en hoe ze dat doen? Marloes en Ruben vertellen het zelf in deze video:

Nou, wat wij regelmatig zien, is dat er een groepscultuur is bij jongeren.
Waar ze zich met dure jassen kleden en uiterlijk belangrijk is.
En dan merk ik dat als jongens gewend zijn aan snel geld verdienen, dat het echt moeilijk is om ze iets goeds te bieden om ze daar weer uit te halen.
We zijn drie jaar geleden een pilot gestart met Reclassering Nederland.
Die zijn gebiedsgebonden gaan werken in Zuidwijk en Pendrecht.
Hoe wij hier met elkaar samenwerken, is dat we bepaalde cliënten met elkaar bespreken.
Wij hierover contact met elkaar hebben en elkaar hierin ook echt kunnen versterken.
Ons specialisme is het opsporen van strafbare feiten, mensen aanhouden en boeven vangen, zeg ik altijd.
En daarna zit er nog een hele wereld achter.
Want we kunnen ze wel alleen opsluiten, maar daar gaan we het uiteindelijk ook niet mee redden.
Want mensen moeten ook weer terugkeren en deel uitmaken van de maatschappij.
Bijvoorbeeld als Ruben een cliënt die bij mij in toezicht loopt oppakt, belt hij mij direct, zodat ik mijn cliënt op het politiebureau direct te woord kan staan.
Met diegene in gesprek kan gaan en vanaf hier verder op kan pakken.
In die gesprekken merk je ook wel dat deze jongens ook wel huisje boompje beestje willen.
Stabiliteit en vastigheid.
Alleen op het moment dat ze het kantoor bij ons weer verlaten, gaan ze terug naar hun eigen omgeving, naar de status die ze hebben, naar de vrienden die ze daar hebben.
En dan is het voor ons heel lastig om daarin wel iets te kunnen veranderen.
Mijn vermoeden is, als ik die gasten ook wel eens alleen spreek, dat de groepsdruk gewoon wel echt hoog is.
Dus als je daar uitstapt, dan doe je er niet meer toe, of er zitten represailles aan vast.
Of je hebt nog schulden open staan bij andere mensen.
En ik denk dat dan soms de stap om te solliciteren, of echt structuur aan te brengen in hun leven, ja, dat ze dat nog wel moeten bijleren.
En wij gaan daarna met de cliënt aan de slag om hopelijk gedragsverandering te bewerkstelligen, de positie van de cliënt te verbeteren en hierdoor hopelijk ook ervoor te zorgen dat hij geen andere keuzes maakt in de toekomst.
Ik geloof daar eigenlijk al vanaf het begin af aan in.
Omdat ik denk dat hoe lokaler je met elkaar samenwerkt, hoe meer vertrouwen je krijgt,
hoe meer je van elkaar weet.
En ja, als de lijnen gewoon kort zijn, ja, dat is ook geen ei van Columbus verhaal...
Maar hoe korter de lijnen gewoon zijn, hoe beter je met elkaar kan samenwerken.

Ja, ik ben echt trots op het moment dat ik gebeld wordt door een cliënt na een jaar,
omdat diegene vertelt dat hij z'n rijbewijs heeft gehaald en op dat moment toch aan mij denkt. Terwijl er al een jaar geen contact is geweest.
Ik zie echt wel jongens die gewoon weer aan het werk zijn.
Die zie ik op hun bezorgscooter rondrijden.
Die zijn fanatiek, aan het werk, hebben inkomsten.
En daar krijg ik ook een dikke duim van,zo van "hé, nog bedankt!"
We hebben het er nooit meer over dat we elkaar geholpen hebben.
Dat is een soort van...dat ga je natuurlijk niet breed verkondigen onderling.
Maar daar ben ik wel trots op.

Grapperhaus: Respect voor deze vakmensen die me lieten zien hoe zij samenwerken om ondermijnende criminaliteit te voorkomen. Door intensief contact met de mensen op straat en in de wijk.

NPRZ

De gebiedsgebonden aanpak is onderdeel van de regiodeal Nationaal Actieprogramma Rotterdam Zuid (NPRZ). Ministers Schouten (Landbouw en Voedselkwaliteit) en Ollongren (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties) besloten  in december nog eens 130 miljoen extra te investeren in de verbetering van de leefomgeving daar. 

Binnen NPRZ wordt onder andere gewerkt aan diverse pilots om de veiligheid te vergroten. Daarbij ligt de nadruk op effectiever signaleren, voorkomen en het aanpakken van ondermijnende activiteiten.  Ook wordt  geïnvesteerd in onderwijs, woningbouw, leer- werktrajecten en cultuurvoorzieningen.