Kinderpornografie

Deze hoofdrubriek bevat 5 rubrieken:

Bestrijding kinderporno

Kinderporno is strafbaar. Bij de bestrijding van kinderporno gaat het vooral om het vinden van de misbruikers, makers en verspreiders. Ook door slachtoffers van kinderporno te vinden, gaat de politie kinderporno tegen. De politie zet speciale zedenteams in om kinderporno te bestrijden.

Identificatie slachtoffers kinderporno

De politie bestrijdt kinderporno door eerst de slachtoffers te identificeren en ze dan te bevrijden. In 2014 identificeerde de politie een recordaantal slachtoffers van kinderporno.

Geïdentificeerde slachtoffers kinderporno

Jaar                                          

Aantal                                            

2014 423
2013 233
2012 295

Kinderporno is 1 van de landelijke aandachtspunten. Dit staat in de veiligheidsagenda 2015-2018.

Opsporing verdachten kinderporno

Om kinderporno op te sporen, richt de politie zich vooral op:

  • misbruikers;
  • makers;
  • verspreiders.

Die aanpak zorgt voor meer verdachten van kinderporno bij het Openbaar Ministerie (OM).

Verdachten kinderporno

Jaar                                          

Aantal                                            
2014 560
2013 568
2012 522

Opsporen kinderporno ingewikkeld

Het kan ingewikkeld zijn om (daders van) kinderporno op te sporen:

  • Als ze het online zetten, gebruiken daders vaak afschermingstechnieken. Ze zetten bijvoorbeeld foto’s in stukjes op verschillende servers. Zo zijn de foto’s alleen te vinden door een kleine groep geïnteresseerden.
  • Verzamelaars van kinderporno zitten met hun computer meestal op besloten computernetwerken. Binnen die netwerken sturen zij elkaar vaak alleen versleutelde (encrypted) bestanden of e-mails. Die zijn moeilijk te openen door buitenstaanders.

Landelijke aanpak bestrijden kinderpornografie

De politie en het OM hebben sinds 2012 samen 1 tactische stuurploeg. Dit team beoordeelt alle kinderpornozaken en beslist over de inzet van de politiemensen.

Ongeveer 150 politierechercheurs werken aan het bestrijden en voorkomen van kinderporno en kindersekstoerisme. Zij zijn verdeeld in 11 gespecialiseerde teams.

De politie richt zich vooral op:

  • slachtoffers identificeren en bevrijden;
  • makers en verspreiders opsporen;
  • digitale opsporingsmethoden vernieuwen.

Landelijke database helpt opsporing slachtoffers

Met speciale software kan de politie beeldmateriaal snel scannen. Bijvoorbeeld als de politie beeldmateriaal in beslag neemt bij een verdachte. De scan laat zien of de politie het beeldmateriaal al kent, of dat het nieuw is. Dit maakt het opsporen van daders en slachtoffers sneller en makkelijker.

Zit het beeldmateriaal nog niet in de database? Dan onderzoekt de politie wanneer en waar het is gemaakt. Als de foto’s nog erg nieuw is, kan het kind nog in de misbruiksituatie zitten. De politie zet alles op alles op het slachtoffer uit de benarde situatie te halen. En om de dader op te sporen.

Jeugdzorg extra alert op kinderporno

De overheid maakt afspraken met Jeugdzorg en Veilig Thuis. Werkt een hulpverlener met kinderen? Dan moet die meer letten op signalen van seksueel misbruik. Ook is het belangrijk dat de hulpverlener let op signalen over beeldmateriaal op internet. Komt een slachtoffer van seksueel misbruik bijvoorbeeld voor een intakegesprek? Dan kan de hulpverlener vragen of er ook foto’s of video’s zijn gemaakt.

Hulplijn Stop it Now!

De hulplijn Stop it Now biedt een luisterend oor en geeft advies. De hulplijn is er speciaal voor:

  • mensen die zich seksueel aangetrokken voelen tot kinderen;
  • mensen die kinderporno downloaden;
  • familieleden van mensen met pedofiele gevoelens.

De hulplijn helpt bij het voorkomen van kindermisbruik.

De Rijksoverheid. Voor Nederland