Garanties TTIP voor consumenten en milieu

TTIP kan veel voordelen opleveren. Maar die mogen niet ten koste gaan van mens, dier, plant en milieu. De Europese Unie (EU) wil daarover harde garanties in het verdrag.

Consumentenbescherming

De EU doet geen concessies op het gebied van veiligheid, consumentenbescherming en milieu voor TTIP. Bijvoorbeeld over hormoonvlees, dat de EU verbiedt, maar in de VS is toegestaan. De Europese wetten en regels voor biotechnologie, zoals genetisch gemodificeerde organismen, blijven ook van kracht. Verder blijven Europese verboden die de EU belangrijk vindt, bestaan. Zoals het verbod op dierproeven en het verbod op het toelaten van met chloor ontsmet kippenvlees ('chloorkip').

Sociale zekerheid

In elk handelsakkoord neemt de EU een regel over arbeid (labour clause) op. Hierin staat dat regelgeving over werkgelegenheid en sociale zekerheid geldig blijft. Daarmee houdt de EU de ruimte om aan het eigen sociale model vast te houden. De hoge sociale standaarden van de EU, inclusief het minimumloon, blijven van kracht.

Privacybescherming

De EU onderhandelt niet over privacybescherming met de VS. Dit geldt ook voor databescherming. TTIP zal geen bepalingen over deze onderwerpen bevatten. Nederland streeft ernaar de privacy in de EU nog beter te beschermen. Bijvoorbeeld via de Algemene verordening gegevensbescherming.

Duurzame ontwikkeling

Duurzame ontwikkeling is een belangrijke doelstelling van het handelsbeleid van de EU. Europa wil dat handel niet ten koste gaat van het milieu of arbeidsrechten. Bij de TTIP-onderhandelingen komt de EU bijvoorbeeld op voor de naleving van internationale afspraken over vakbondsrechten, milieu, maatschappelijk verantwoord ondernemen en de impact van TTIP op de lage-inkomenslanden.

Publieke diensten

De publieke diensten in de EU, zoals gezondheidszorg en onderwijs, behoren tot de beste van de wereld. Daarom beschermt de EU deze diensten bij TTIP en in andere vrijhandelsakkoorden. Elk Europees handelsakkoord bevat 3 belangrijke waarborgen om de publieke diensten te beschermen:

  • Monopolie

    Overheden houden de mogelijkheid om een publieke dienst aan 1 aanbieder toe te kennen. Dit kan een publiek monopolie zijn, zoals de drinkwatervoorziening. Of een privaat bedrijf met exclusieve rechten, zoals de Nederlandse Spoorwegen.
  • Nationale behandeling

    Overheden hebben het recht om buitenlandse aanbieders te weren van de markt. Ook mogen zij onder bepaalde voorwaarden nationale aanbieders voortrekken op buitenlandse aanbieders.
  • Wetten

    Overheden houden de vrijheid om beleid en wetten te maken voor publieke diensten. Zij houden ook de vrijheid om zelf te bepalen wat zij als publieke diensten beschouwen.

    Overheden kunnen dus ook na het sluiten van TTIP de publieke diensten precies regelen zoals zij dat willen. Bijvoorbeeld als het gaat om het prijsbeleid van medicijnen. De Europese Commissie heeft dit op haar website ook bevestigd. TTIP mag niet tot beperkingen van het prijsbeleid van medicijnen leiden.

Lees meer in de Kamerbrief over publieke diensten in handelsakkoorden.