De ministerraad heeft ingestemd met twee voorstellen van staatssecretaris Van Bruggen van Justitie en Veiligheid. Hiermee worden de mogelijkheden voor schadeverhaal voor (naasten van) slachtoffers verbeterd. Het gaat om het besluit om meer geweldsdelicten onder de ongemaximeerde voorschotregeling te brengen en de uitbreiding van vergoeding van affectieschade voor broers en zussen. Beide voorstellen gaan nu naar de Afdeling advisering van de Raad van State.
Staatssecretaris Van Bruggen van Justitie en Veiligheid: “Geld kan het verdriet en gemis
nooit wegnemen maar het is wel een manier om het leed te erkennen en hopelijk enigszins teverzachten. Daarom versterken we met deze voorstellen de positie van slachtoffers en nabestaanden. Want niemand vraagt erom slachtoffer te worden.”
De (ongemaximeerde) voorschotregeling
Uitgangspunt bij het slachtofferbeleid is dat de dader betaalt. De rechter kan een schadevergoedingsmaatregel opleggen. Als een veroordeelde binnen acht maanden na het onherroepelijk worden van het vonnis niet (volledig) aan zijn betalingsverplichting richting het slachtoffer heeft voldaan, keert de Staat het resterende bedrag uit aan het slachtoffer. Hiervoor geldt een maximum van € 5.000. Tenzij er sprake is van een seksueel misdrijf en een aantal opzettelijke geweldsmisdrijven. Bij deze delicten wordt het volledige restant door de Staat uitgekeerd (de ongemaximeerde voorschotregeling). De Staat zet de inning op de dader voort.
Een aantal ernstige geweldsmisdrijven valt op dit moment buiten de ongemaximeerde voorschotregeling. Dat zorgt soms voor schrijnende situaties. Om de positie van slachtoffers te versterken worden de volgende delicten toegevoegd: opzettelijke brandstichting, wederrechtelijke vrijheidsberoving, gijzeling, gijzeling met terroristisch oogmerk, dwang, dood door schuld en dood door schuld in het verkeer.
Uitbreiding vergoeding affectieschade
Daarnaast wil het kabinet dat broers en zussen voortaan ook recht hebben op de vergoeding van affectieschade. Een vergoeding van affectieschade is een vorm van smartengeld voor naasten voor het verdriet dat zij hebben, omdat een dierbare overlijdt of ernstig en blijvend gewond raakt. Bijvoorbeeld na verkeers- of arbeidsongeval of een geweldsmisdrijf. Op dit moment kunnen partners, ouders en kinderen van slachtoffers deze schadevergoeding krijgen. Dat moet ook mogelijk worden voor broers en zussen, zowel voor volle broers en zussen als voor bijvoorbeeld half- en stiefbroers en zussen.
Met deze uitbreiding wordt tegelijkertijd de vergoeding van affectieschade in Caribisch Nederland geïntroduceerd.