Persconferentie na ministerraad 24 januari 2020

Minister-president Rutte:

Even alles ordenen want er waren vandaag heel veel zaken. Even kijken, waarmee beginnen we. Misschien beginnen met... Nou, volgorde doet er even niet toe, maar een paar punten. Om te beginnen misschien met gisteren en eergisteren. Het World Economic Forum. Daarop teruggeblikt in de ministerraad. Ik was daar zelf, maar we hadden echt een grote delegatie met Kaag, minister Kaag, met Hoekstra, Bruins, Van Veldhoven, uiteraard de Koningin in haar VN rol. Dus het was een grote Nederlandse delegatie. En dat is ook belangrijk omdat je daar bij uitstek dingen kunt bespreken die voor bedrijven belangrijk zijn, die belangrijk zijn om als Nederland over te brengen. Thema’s die centraal stonden, klimaatverandering, hoe kan het nou bijdragen aan banengroei, aan economische groei, uiteraard ook aan het terugdringen van de CO2-uitstoot vanzelfsprekend. Maar dan praat je dus met bedrijven, je praat met internationale organisaties en de wetenschap. Zelf gesprekken gehad met veel bedrijven maar ook politici, waaronder Ivan Duque uit Colombia, maar ook mijn eerste persoonlijke kennismaking met Zelensky, de president van Oekraïne na een paar keer telefonisch te hebben gesproken. Maar ook grote bedrijven als Tata, IBM, Facebook, Apple. En een panel gehad, paar panels, waaronder eentje met Harari, de bekende Israëlische filosoof. Die zoals u weet wat somber naar de toekomst van de wereld kijkt. En ik heb daar een net iets positievere kijk op, dus dat was aardig, volgens mij een leuk gesprek. En al met al ook überhaupt een nuttig bezoek. 

Dan was dit natuurlijk ook de week van Borstlap die uit kwam. Gisteren dacht ik of eergisteren begon dat te lekken, nou ja, ik weet niet precies. Volgens mij is het gister uitgekomen officieel. Sluit natuurlijk nauw aan bij eerdere stukken bijvoorbeeld van de WRR over de arbeidsmarkt. Ik denk dat de analyse die hij maakt, dat zie je ook breed terug nu in Nederland, dat die analyse van de problemen om de arbeidsmarkt heel breed gesteund wordt. Dat er ook eigenlijk vrij breed werkgevers en werknemers, veel politieke partijen, ook steun is voor, laten we zeggen, de richting waar hij op gaat. Zeker ook als er sprake is van wat kun je doen, zowel aan de flex kant als aan de vaste kant van de arbeidsmarkt. Mensen met flexcontracten, ZZP’ers et cetera en aan de andere kant mensen meer in vaste contracten. Ik voorspel u dat over de oplossingen nog wel wat politiek debat zal zijn. Daarnaast natuurlijk in Borstlap twee zaken die nu al spelen. Dat is de arbeidsongeschiktheidsverzekering voor ZZP’ers. Dat is een vraagstuk wat ook voortkomt uit het pensioenakkoord waar dat ook besproken is. En natuurlijk de vraag wat hij vindt van de kabinetsvoorstellen op het terrein van ZZP’ers nu. Dus het minimumtarief en de ZZP-verklaring, en daar plaatst hij zacht gezegd wel een paar reflecterende kanttekeningen bij. 

Dan, bent u denk ik op de hoogte, ik dacht er een berichtje over was over onze brief, oh nee die is naar de Kamer gestuurd vandaag vanuit het kabinet, die is al verzonden, ik zag daar berichten over, over de Straat van Hormuz. Want volgende week vertrekt De Ruyter voor deelname aan die maritieme missie. En wat goed nieuws is denk ik is dat naast Nederland en uiteraard Frankrijk, de initiatiefnemer, dat Denemarken, België en Griekenland ook een materiële of personele bijdrage hebben toegezegd. En dat we een hele reeks andere landen inmiddels politieke steun geeft aan die missie. Hij is gericht op de-escalatie. Op het waarborgen van de vrije doorvaart in de golfregio. En ik wil hier ook uiteraard nog eens mijn respect uitspreken, ook namens het kabinet, voor al die militairen die het belangrijke werk doen. En ik wens hen daarbij heel veel succes. 

Dan tot slot, dacht ik aan inleiding, tot slot bent u door Barbara Visser bijgepraat over Vlissingen, de marinierskazerne. Nee, zegt iemand hier. Volgens mij anderen wel. In ieder geval bij het vertrek uit Algemene Zaken. Daar spelen een paar dingen. Wij staan als kabinet, zien we ons geconfronteerd met een dilemma. Dat dilemma is enerzijds de continuïteit en toekomst van het Korps Mariniers en er is reden bezorgd te zijn over de verplaatsing naar Vlissingen voor wat betreft die continuïteit. Dit signalen zijn er natuurlijk. En dat is aan de ene kant te overwegen. Aan de andere kant zijn er natuurlijk zorgen over Zeeland in die zin, prachtige provincie, op zichzelf een prima draaiende economie, maar twee problemen. De economische structuur is natuurlijk dun, dus het is niet zo dat de economische structuur daar heel veel mogelijkheden biedt. Die is op dit moment dun, dus daar moet naar gekeken worden. En dat heeft ook effect op banen in Zeeland. En in die zin is er een dilemma en dat is dus ook reden om in gesprek te gaan met Zeeland en dan wil ik daar nog wel bij zeggen dat ik heel goed snap dat Zeeland overvallen is door alle berichten de afgelopen dagen over het feit dat daar een discussie over zou zijn in het kabinet. Ja die is er wel vaker over allerlei onderwerpen. Maar dit kwam natuurlijk buiten op een of andere manier en dan is dat uiteraard iets wat ook in Zeeland tot grote ongerustheid leidt en dat begrijp ik heel goed. Dus in ieder geval nu kunnen we in alle openheid dat gesprek met de Zeeuwen voeren en dat gaat de komende maand plaatsvinden.