Video: Complexe zorg - zorg voor houvast

Deze video duurt 3 min. en 38 sec.

Presentator Sophie-Anne praat met zorgprofessional Shanna.

Shanna: "Oprechte aandacht dus dat je er kan zijn zonder dat er van alles door je hoofd gaat.
Dat voelen ze."

Beeldtekst: Op weg naar de toekomst

Een auto rijdt door het Nederlandse landschap en dorpen. Sophie-Anne zit samen met de cameraman in de auto. 

Animatie: Kaart Nederland met locatie "Middenbeemster". Beeldtekst: Complexe zorg: zorg voor houvast

Sophie-Anne: "De zorg voor mensen met een verstandelijke beperking en onbegrepen gedrag is en blijft uitdagend. Sinds 2025 doen organisaties mee aan het ontwikkelprogramma Complexe Zorg. Ik - Sophie-Anne - reis af naar Middenbeemster, waar de Raphaëlstichting aan de slag is gegaan met het onderzoeken van één passende manier van werken. Ik spreek hier bestuurder Annemarie en zorgprofessional Shanna."

Sophie-Anne stapt uit de auto. Ze heeft een prothese been. Vervolgens loopt ze richting de camera en vertelt: 

"Een verstandelijke beperking hebben we denk ik allemaal wel eens van gehoord.
Maar onbegrepen gedrag, dat zegt me eigenlijk niet zoveel. Ik ben heel benieuwd wat dat is en hoe de zorg hier wordt ingericht.
Maar ook wat het ontwikkelprogramma voor hen heeft betekend."

Sophie-Anne zit met Annemarie. 

Spreker: Annemarie Zuidweg, Bestuurder Raphaëlstichting

Sophie-Anne: "Wat is onbegrepen gedrag nou eigenlijk?"

Annemarie: "Het komt er eigenlijk op neer dat wij op zo'n moment niet goed kunnen begrijpen waar het gedrag van een bewoner of een deelnemer vandaan komt.
Om te beginnen hebben de meeste mensen die bij ons zijn een verstandelijke beperking. Maar wat daarbij komt is dat bijvoorbeeld de emotionele leeftijd ook laag kan zijn. Dat gecombineerd met een laag IQ en vaak ook nog wel psychiatrie, bijvoorbeeld autisme of hechtingsproblematiek, maakt dat we het gedrag van een bewoner lang niet altijd in één keer zomaar één op één begrijpen."

Bewoners zijn bezig in de keuken. Een man haalt een bakplaat van een kar af. 

Sophie-Anne: "Jullie hebben nu de behoefte aan één manier van werken. Wat houdt dat precies in?"

Annemarie: "We zijn heel sterk in persoonsgerichte zorg, maar het is ook nodig dat we voorspelbaarder en meer in afstemming met elkaar deze bewoners door de dag heen brengen. En dat levert op dat het ook voor medewerkers duidelijker wordt, houvast en vertrouwen geeft.
En dat straalt natuurlijk ook weer af op de bewoners."

Bewoners zijn verschillende soorten spelactiviteiten aan het doen. 
Sophie-Anne loopt buiten en begroet Shanna aan de deur. Een bewoner loopt ook mee naar buiten. 

Sophie-Anne: "Hallo." Shanna: "- Hoi."

Bewoner: "Moet het karretje niet mee?" Sophie-Anne: - "Oh, je karretje."

De bewoner neemt haar karretje mee zodat ze boodschappen kunnen doen bij een klein winkeltje. 

Sophie-Anne: "Hey Shanna, jij staat hier op de werkvloer en bent betrokken bij het ontwikkelprogramma.
Hoe is dat gegaan?"

Spreker: Shanna Scheermeijer, Zorgprofessional Raphaëlstichting

Shanna: "We hebben praktijkgericht onderzoek gedaan.
Ze hebben verschillende instellingen binnen Nederland bezocht die met verschillende methodieken werken."

Sophie-Anne en de bewoner bekijken stroopwafels in de winkel. 

Sophie-Anne: "Die zijn ook wel lekker."

Shanna: "Daarnaast hebben we ook een enquête gemaakt, dus een soort van stemwijzer. En die hebben we naar alle medewerkers die met deze doelgroep werken, rondgestuurd en ook naar de verwanten van de bewoners. Dus die hebben we ook betrokken in dit proces."

Buiten zitten konijntjes in een hok en wandelen bewoners. Ook is er een kaarsenmakerij waar Sophie-Anne samen met een begeleider en bewoner kaarsen gaat maken. 

Sophie-Anne: "En wat gaat nou uiteindelijk die nieuwe manier van werken jullie brengen?"

Shanna: "Ik denk rust, want alles wordt een stukje duidelijker.
Daarnaast onze bewoners worden beter begrepen, dus minder escalaties. De meeste bewoners bij ons kunnen niet communiceren, dus doen eigenlijk alles op hun gevoel. Zo varen heel erg mee op ons gevoel. Dus als wij gestrest zijn dan voelen ze dat ook. Zijn wij heel erg ontspannen, voelen ze dat ook.
En als jij als medewerker zonder dat je in je hoofd zit met duizenden administratieve taken of andere zaken wat je nog moet doen. Maar echt er bent. Dat is het mooiste wat er is voor onze bewoners."

Sophie-Anne: "Hé, teamwork."

Sophie-Anne geeft de bewoner een high five. Ze neemt ook afscheid van Shanna. 

"Doei! Dankjewel." "- Doei!"

Sophie-Anne: "Het ontwikkelprogramma heeft de Raphaëlstichting goed kunnen begeleiden naar één manier van werken met meer begrip dat de omgeving van invloed kan zijn op het gedrag van bewoners. Dit gaat binnen de organisatie veel rust, voorspelbaarheid en vertrouwen brengen en bovenal beter begrip tussen medewerker en bewoner wat zal leiden tot betere zorg voor nu en in de toekomst."

Sophie-Anne stapt in de auto en rijdt weg. 

Beeldtekst: Meer weten over het ontwikkelprogramma? Kijk dan op OPCZ.nl