Speech staatssecretaris Nobel bij opening Week van Respect

Toespraak van staatssecretaris Nobel (Participatie en Integratie) bij de opening van de Week van Respect, georganiseerd door de Respect Foundation. Deze vond plaats op 10 november 2025 in Den Haag.

Goedemorgen!

Ik zou zelf vroeger hebben zitten gapen als er een politicus een verhaal kwam houden. Boeien. Gek genoeg ben ik wel staatssecretaris geworden. Ik had laatst een reünie van mijn oude school en daar waren ze erg verbaasd … Maar goed, hier sta ik dan!

Wat goed jullie allemaal te zien, bij de start van de Week van Respect. In een klein land als Nederland waar zo veel mensen op elkaars lip wonen, is respect misschien wel het belangrijkste dat er is. Respect voor iemand met een andere politieke mening. Respect voor twee mannen die hand in hand over straat lopen. Respect voor vrouwen, die ’s avonds ook ongestoord uit moeten kunnen gaan. Respect voor iemand die een keppeltje of een hoofddoek draagt, of wil bidden voor het eten. Of voor iemand die juist helemaal niet gelooft. Of van zijn of haar geloof af valt.

Over die vrijheid om jezelf te kunnen zijn, zou ik nu heel veel willen zeggen. Maar ik moet het niet doen. Want als ik alleen maar praat, dan houd ik een monoloog. En dat is precies waar het vandaag NIET over gaat.

Vandaag, en deze hele Week van Respect, gaat het juist over dialoog. Over samen het gesprek voeren. Over met elkaar praten, maar vooral ook naar elkaar luisteren, en soms zelf even op de rem trappen als je iets wilt zeggen.

Dat laatste is misschien niet iets waar je aan denkt bij een politicus. Als politicus ben ik vaak in debat. Dan kan ik scherp zijn. En dan spreek ik iemand tegen als ik vind dat dat moet.

Dat is wat veel mensen van politiek zien: het debat. Dat haalt het Journaal. Dat staat in de krant. Dat delen politici zelf op TikTok.

Als je al dat nieuws volgt, dan zou je kunnen denken dat ik in mijn werk de hele dag niks anders doe dan verhitte discussies voeren.

Maar dat is niet zo. Debat is maar een klein stukje van mijn werk. Veel meer tijd ben ik ook gewoon met mensen in gesprek. Ook als we het niet eens zijn.

Dat haalt zelden het nieuws. Mensen die naar elkaar luisteren – dat is meestal niet interessant voor een stukje in de krant.

Van al die gesprekken heb ik wel geleerd: Dat je elkaar blijft opzoeken, is belangrijker dan dat je het met elkaar eens bent.

Zometeen ga ik met een paar van jullie in gesprek en dan zal ik daar een voorbeeld van geven. Over iets dat ik zelf heb meegemaakt, toen ik opgroeide in Hoofddorp. Ik had daar een paar vrienden die uit streng gelovige gezinnen kwamen. Ik ben zelf helemaal niet gelovig, ik heb er zelf helemaal niks mee. Maar dat stond een vriendschap niet in de weg. Toch kom je dan wel in situaties die je voor keuzes stellen. Bijvoorbeeld over wat je dan wel zegt en wat je niet zegt. Over de vraag wat je dan belangrijker vindt: je vriendschap of je eigen mening?

Daar ga ik straks met een paar van jullie over praten, en daar heb ik heel veel zin in. Want zo’n dialoog levert altijd weer iets op. Voor iedereen die eraan meedoet.

Daarom ook is het gesprek en jouw eigen persoonlijke verhaal de kern van de Week van Respect. Deze week bouwt al twintig jaar aan meer saamhorigheid op scholen. En vanaf dit jaar niet meer alleen op scholen! De Week van Respect gaat nu ook de buurt en de wijk in. Om ook daar met dialoog te bouwen aan meer verbinding. Tientallen wijken in heel Nederland hebben zich daar al bij aangesloten.

Ik vind dat, net als de rest van het kabinet, heel erg mooi, en ook ontzettend belangrijk. De Respect Foundation verzet hier heel erg goed werk. En mijn ministerie helpt daar heel graag bij. Het kabinet organiseert ook een Nationale Dialoog door het hele land, met hetzelfde doel. Met mensen van links tot rechts, gelovig en ongelovig. Ik weet zeker dat al deze initiatieven elkaar zullen versterken. Uiteindelijk kunnen we niet genoeg dialogen hebben.

Nu sta ik toch nog lang te praten hè? Het is tijd dat we met de Week van Respect beginnen.

Ik wens jullie hele mooie gesprekken toe, vandaag, maar ook in de toekomst!

Dank jullie wel.