Video waarin wordt uitgelegd wat de definitie is van een 'voetafdruk' in de context van de Nederlandse productie en consumptie. Aan de hand van een voorbeeld wordt duidelijk met welke indicatoren de voetafdruk van een productieketen kan worden gemeten.
Vanuit de Rijksoverheid zijn we bezig om de voetafdruk van de Nederlandse productie en consumptie te verkleinen, want die is te groot. Laten we eens kijken naar de definities en een praktisch voorbeeld.
Een voetafdruk is eigenlijk een ‘indicator van milieudruk’ en daar hebben we een hele familie van. Bijvoorbeeld CO2-emissies, landgebruik, water- en nutriëntengebruik, chemicaliën die we in het milieu vrijlaten en grondstoffen.
Wat óók kan is het samenstellen, waarbij ‘landgebruik’ en ‘CO2-emissies' het vaakst samen worden genomen.
Laten we eens kijken naar de productie en consumptie van bijvoorbeeld een kilogram bananen.
Waarbij je dan kijkt in de hele levensloop wat het land- en water gebruik is voor de productie, de nutriënten die in water of lucht terecht komen, chemicaliën die gebruikt worden, CO2-emissies voor onder meer vervoer, zodat je inzicht krijgt, per product, wat nou de effecten zijn op natuur en biodiversiteit van jouw keuzes. De voetafdruk kun je op meerdere niveaus bekijken. Zoom je uit, dan wordt het al snel complex omdat je naar een optelsom van alle activiteiten kijkt. Die hebben allemaal op hun eigen manier effect op de voetafdruk en de draagkracht van de aarde.
Daarom werken we samen met verschillende onderzoekspartijen en methodes om die inzichten, en de relaties onderling, helder in beeld te krijgen.
Met deze familie aan indicatoren kun je per maatregel inzichtelijk maken wat de impact op natuur en biodiversiteit zal zijn.
Idealiter blijven we binnen de planetaire grenzen. Gebruik daarvoor dus deze inzichten en data van de voetafdrukfamilie om transparante en rechtvaardige afwegingen te maken.
Zo gaan wij met elkaar de voetafdruk verkleinen.