Electronische Monitoring: Enkelband - Ervaring

Electronische Monitoring: Enkelband - Ervaring

Voice-over:

Max:

Ik had nu ook in de cel kunnen zitten.

Maar de rechter heeft iets anders besloten.

In plaats van een gevangenisstraf kreeg Max een enkelband.

Toen ik dat hoorde dacht ik: ‘Ik mag in ieder geval naar huis'.

Maar ja, thuiskomen met een enkelband is toch anders dan gewoon thuiskomen.

Aan het begin voelde het raar...

Ben ik dan zo’n gevaar?

Je hebt het gevoel dat je continu gevolgd wordt en je lijkt vrij, maar dat ben je echt niet.

De enkelband moet dag en nacht opgeladen zijn en mag niet in een uitgaansgebied komen.

Als ik daar wel kom, dan wordt ik meteen gebeld door mensen van reclassering.

Voice-over:

Max zijn moeder is opgelucht dat hij niet de gevangenis in hoeft.

Moeder Max:

Goedemorgen Max!

Max:

Goedemorgen.

Moeder Max:

Ik was heel blij dat hij bij ons kan zijn, zodat wij hem kunnen helpen om het juiste te doen.

En vanuit jeugdreclassering krijgen wij ook hulp. Wij praten met hen en ze geven adviezen.

En op die manier kunnen wij Max zo goed mogelijk ondersteunen.

Voice-over:

Het duurde even, maar Max raakte gewend aan de enkelband.

Max:

Ja ik ben er nu wel aan gewend. Aan het begin vond ik het een beetje lastig met dat opladen.

Ik zat een keer bij de kapper en toen was ‘ie leeg. Toen werd ik gebeld.

Ik zei: "Ik ben bij de kapper en ik ga zo naar huis." Dus gelukkig liep het wel goed af.

Max:

Oké, ik ga!

Moeder Max:

Doei.

Max:

Doei.

Moeder Max:

Max, heb je hem goed opgeladen?

Max:

Ja!

Voice-over:

Max durft niet iedereen te vertellen over de enkelband.

Max:

Yo, voetballetjes trappen met mijn boys toch?

Vriend Max:

Zeker.

Max:

Buiten draag ik vaak een lange broek.

Soms kijkt iemand me aan en dan denkt 'ie: ‘Wat is dit?' en dan schrikken ze er een beetje van.

Maar dan leg ik gewoon uit wat het is en hoe het werkt.

Mijn vrienden weten het en vinden het raar.

Ze maakten er soms ook een beetje grapjes over.

Dat is oké.

Ik schaam me er dan toch een beetje voor dan.

Sorry boys, ik moet weer gaan.

Voice-over:

Elke week komt de jeugdreclasseringsmedewerker langs.

Samen met het gezin bespreekt hij hoe het gaat.

Max:

Die gesprekken kosten wel veel energie.

Maar soms is het ook wel lekker om erover te praten.

Zij weten gewoon waar het over gaat en hoe je er het beste mee om kan gaan.

Ze zeggen wat ik wel en niet moet doen.

Dus dat is ergens wel chill.

Ik ben nu bijna klaar en kan echt niet wachten tot dat ding eraf is.

Voice-over:

Max zijn moeder ziet dat het beter met hem gaat.

Ook doordat hij nu ’s avonds en ’s nachts thuis is.

Moeder Max:

Het kostte veel moeite, maar hij houdt zich nu aan de afspraken.

Eerlijk gezegd kon ik dat vroeger nooit voor elkaar krijgen.

Maar nu heeft hij zelfs een stageplek geregeld.

Je moet het samen doen.

Max:

Het is niet gemakkelijk, maar ik ben blij dat ik in ieder geval mijn ouders en mijn vrienden kon zien.

En dat we het samen voor elkaar boksen.

Dus daar ben ik wel echt trots op.