Video: Passende ondersteuning bij een levenslange beperking
Over ondersteuning bij een levenslange beperking die flexibel beschikbaar is.
Deze video duurt 3 min. en 21 sec.
Presentator Sophie-Anne praat met Birgit.
Birgit: "Als ik toen geen hulp had gehad, dan was het slecht uitgepakt. Ik heb echt die mentale steun nodig gehad."
Beeldtekst: Op weg naar de toekomst
Sophie-Anne: "Passende ondersteuning die bereikbaar is zodra jij er behoeft aan hebt. Klinkt ideaal."
Sophie-Anne en de cameraman proosten met een drankje en stappen in de auto.
Sophie-Anne: "Ik - Sophie-Anne - reis af naar Zoetermeer om meer te leren over de aanpak van inZet in de wijk."
Animatie: Kaart Nederland met locatie "Zoetermeer". Beeldtekst: Passende ondersteuning bij een levenslange beperking
Sophie-Anne: "Vandaag ontmoet ik hier Iris. Zij is ondersteuner en vangnetbegeleider bij inZet en ondersteunt Birgit. Birgit heeft autisme, een levenslange beperking en heeft af en toe een vraag, waar ze hulp bij nodig heeft."
Sophie-Anne ontmoet Iris en schudt haar de hand.
Iris: "Iris Lindner."
Sophie-Anne: "Sophie Anne."
Iris: "Kom verder." Sophie-Anne: "Dankje."
Sophie-Anne en Iris zitten samen aan een tafel.
Spreker: Iris Lindner, Ondersteuner inZet
Sophie-Anne: "Iris, wat maakt inZet uniek?"
Iris: "In de meeste gemeentes als je als burger een hulpvraag hebt, dan moet je naar de gemeente toe en dan moet je afwachten of je ondersteuning kan krijgen."
Een man is kleding aan het naaien in een ruimte van inZet.
Iris: "Bij inZet kan je eigenlijk gewoon binnenlopen en dan kijken we wat heb je nodig? En vervolgens gaan wij de passende ondersteuning bieden."
Sophie-Anne: "Maakt het nog uit of het tijdelijke of langdurige ondersteuning is?"
Iris: "In principe niet. We kijken echt wat nodig is. Dat vraagt ook wel echt veel vertrouwen tussen inZet en de gemeente. Maar die krijgen we gelukkig."
Er zijn mensen aan het werk in een werkplaats van inZet.
Iris: "En dan kijken we continu, ook in overleg met een cliënt van wat is er nodig, of moeten we opschalen of afschalen of stoppen?"
Sophie-Anne: "En op welke manier is jouw werk nou echt veranderd?"
Iris: "We werken nu veel meer samen, dus we hebben heel veel collega's hier met verschillende expertises die in verschillende teams werken. En we kunnen elkaar makkelijk vinden en elkaar aanspreken en dan samenwerken. Daarnaast hebben we ook vangnetbegeleiding. Dat is nieuw en daar kunnen mensen die niet elke week begeleiding nodig hebben, kunnen we ondersteuning bieden. Bijvoorbeeld één keer in de paar maanden of wat ze zelf aangeven of dat wij contact zoeken met hen."
Sophie-Anne: "Het is ook heel flexibel."
Iris: "Ja je kan snel inspringen, wanneer het nodig is."
Iris en Birgit lopen samen door een gang.
Spreker: Birgit Kneefel, heeft autisme
Sophie-Anne: "Birgit, jij wordt via inZet begeleid door Iris."
Sophie-Anne en Birgit zitten samen aan tafel.
Birgit: "Ja klopt."
Sophie-Anne: "Wat vind je daarvan?"
Birgit: "Ik vind het fantastische begeleiding. Ik heb in de jaren al heel wat begeleiding gehad, ook op het autismefront en dit is op dit moment voor mij de goede begeleiding."
Sophie-Anne: "En wat maakt die hulp zo fijn?"
Birgit: "Dat het voor langdurig is. Mensen denken vaak bij autisme dat het korte termijn is en dat is eigenlijk niet zo. Je hebt je hele leven eigenlijk autisme bij je. Alleen het ene moment heb je er meer last van, dan het andere moment en daardoor is de vangnetbegeleiding heel erg fijn. Heel erg praktisch ook."
Sophie-Anne: "Heb je een voorbeeld waar je hulp bij nodig hebt?"
Birgit: "Voornamelijk op emotieregulatie. Het kan van 0 tot 100 gaan in sommige situaties. Je gaat heel snel in je emoties omhoog. Dat is voor de naaste mensen en voor mijn vriend bijvoorbeeld, ook niet altijd heel makkelijk. En daar kan je wel eens ruzie door krijgen."
Sophie-Anne: "En op het moment dat jij dus hiermee geholpen bent, kan het dan ook zo zijn, dat je dan weer even tijdelijk geen hulpvraag hebt?"
Birgit: "Je hebt het niet altijd nodig en je kan het ook best op sommige momenten ook goed alleen. En als het dan niet meer gaat dan kan ik ook weer aan de bel trekken en dat is zo fijn. Ik kan ook zeggen: oh shit Iris, ik zit nu met iets, waar ik écht mee zit en ik weet het zelf niet op te lossen, help me hierbij. En dan kan ik gelijk weer starten."
Sophie-Anne en Birgit lopen naar de uitgang en nemen afscheid.
Sophie-Anne: "Een levenslange beperking vraagt vaak ook om levenslange ondersteuning. Fijn dat dat hier kan."
Vanuit de lucht is te zien dat de auto van Sophie-Anne Zoetermeer weer uitrijdt.
Sophie-Anne: "Een goed voorbeeld dat hopelijk andere gemeenten inspireert. Met de Toekomstagenda laten we zien wat werkt in de praktijk in de ondersteuning voor mensen met een levenslange, levensbrede ondersteuningsbehoefte."
Beeldtekst: Wil je meer weten? Lees het rapport 'Langdurig en levensbroed: praktijkonderzoek naar de toegang in gemeenten' op movisie.nl