Langdurige zorg aan huis

De Rijksoverheid, de gemeenten en de zorgverzekeraars zijn samen verantwoordelijk voor de langdurige zorg.

Ondersteuning thuis taak van gemeente

De gemeente geeft ondersteuning thuis via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). De officiële naam van deze wet is Wmo 2015. Het gaat hier om niet-medische ondersteuning. Bijvoorbeeld dagbesteding of huishoudelijke hulp. Ook de ondersteuning van de mantelzorger is een taak van de gemeente.

Zorgverzekeraar vergoedt verpleging en verzorging thuis

De zorgverzekeraar vergoedt de verpleging en verzorging thuis voor mensen die dat nodig hebben. Voorbeelden zijn het toedienen van medicijnen en hulp bij het douchen. Een wijkverpleegkundige bepaalt wat er nodig is en wie de zorg uitvoert. Dit kan bijvoorbeeld de wijkverpleegkundige zelf zijn, maar ook een verzorgende.

Het ministerie van VWS en partijen betrokken bij wijkverpleging hebben in juni 2017 het bestuurlijk akkoord wijkverpleging 2018 ondertekend. Er is in 2018 3,8 miljard euro beschikbaar voor wijkverpleging. Daarnaast wordt de kwaliteit van wijkverpleging verbeterd en krijgen wijkverpleegkundigen de ruimte om hun vak verder te ontwikkelen.

Intensieve zorg nodig? Keuze tussen zorg in een instelling of zorg thuis

Mensen die 24 uur per dag zorg of toezicht nodig hebben kunnen terecht in een zorginstelling. De Wet langdurige zorg regelt dat. De Rijksoverheid blijft voor deze langdurige zorg verantwoordelijk. Het is ook mogelijk deze zorg thuis te krijgen. Maar alleen als langdurige zorg thuis verantwoord is. En als de kosten niet hoger zijn dan de opname in een instelling.

Zorg thuis aanvragen

Wilt u weten hoe u zorg en ondersteuning kunt krijgen? Of heeft u vragen over het persoonsgebonden budget, de eigen bijdrage of over wijkverpleging? Kijk dan in de vragen en antwoorden over zorg en ondersteuning thuis.