Toespraak minister Sterk bij huldiging van de Olympische sporters
Minister Sterk hield op 24 februari 2026 in de Glazen Zaal in Den Haag een toespraak bij de huldiging van de Olympische sporters.
Beste sporters,
Wat een feest om hier vandaag met jullie te zijn.
Want wat hebben we ontzettend van jullie genoten de afgelopen twee weken. Wát een helden zijn jullie.
We zagen hoe de zilveren medaille van je grote broer, misschien wel meer waard is dan je eigen goud.
We zagen debutanten én routiniers op het podium.
We zagen blijdschap voor jezelf en voor elkaar. Zo mooi!
En of jullie nou voor het eerst op de Spelen waren, of voor het laatst, voor jullie allemaal was de weg ernaartoe lang. Geplaveid met discipline en hobbels.
Maar jullie waren er. Met jullie geliefden op de tribune. Zoals het hoort.
Wat een contrast met vier jaar geleden. Toen jullie familie en vrienden de races thuis vanaf de bank moesten volgen, vanwege het coronavirus.
Vandaag vieren we jullie.
En ik hoop dat het jullie lukt om – naast alle hectiek – ook te genieten van dit moment en met trots terug te kijken op de weg die je hier bracht.
Beste sporters, ik noemde jullie zojuist helden. En voordat ik jullie huldig wil ik daar nog iets meer over zeggen.
Want jullie realiseren je misschien niet altijd dat jullie een voorbeeld zijn. Dat jullie de hele wereld laten zien hoe ver je kunt komen met discipline, toewijding en bovenal plezier.
Ik kan me voorstellen dat er talloze kinderen in Nederland de afgelopen weken het schaatsvirus te pakken hebben gekregen – hun ouders ook trouwens.
Dat maakt jullie een rolmodel, jullie brengen ook anderen aan het sporten. En hoewel niet iedereen aan de top komt, hoort sporten wat mij betreft bij gezond opgroeien en gezond leven.
Nog even terug naar de winnaars.
Ik wil me eerst kort richten tot de zilveren en bronzen medaillewinnaars.
Want voor deze medailles hebben jullie minstens net zo hard geknokt. Minstens net zo’n lange weg afgelegd. En deze prestatie is minstens net zo groot. Soms schittert het zilver of brons zelfs harder dan het goud.
Van harte gefeliciteerd met jullie prestaties!
Dan ga ik nu over tot het decoreren van alle gouden medaillewinnaars.
Laten we beginnen.
Ik wil starten met iemand die niet alleen razendsnel is op het ijs, maar ook buiten de baan veel indruk maakt: Jutta (Joe-ta) Leerdam, kom erbij.
Jutta, je staat hier met olympisch goud om je nek. Zoals je zelf zei: als je je hart volgt, dan kan je grootste droom werkelijkheid worden.
Wat een race! En wát kun jij koel blijven zeg.
Femke reed een olympisch record. Jij moest nog een rit geduld hebben om te vlammen.
De lat lag hoog. Met harde klappen, een enorme topsnelheid en een technisch perfecte race reed jij naar olympisch goud.
Gewoon doorrammen, zoals jij het noemt.
En dat deed je gewoon nog een keer op de 500 meter, waar jij er met prachtig zilver vandoor ging.
Na Beijing heb je vier jaar lang naar deze Spelen toegewerkt.
Daarbij koos je je eigen weg. Met een eigen ploeg, een eigen team van specialisten om je heen. En je was open over de moeilijke kanten van topsport. Over de immense druk. Over mentale kracht.
Daarmee ben je een groot voorbeeld voor veel jonge meiden, ook buiten het schaatsen.
Jutta, het is je gelukt.
Het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd jou te mogen benoemen tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Ik ga je nu de versierselen opspelden.
Gefeliciteerd!
Dan kom ik nu bij Xandra Velzeboer, kom erbij staan.
Xandra, je komt uit een echte shorttrackfamilie. Schaatsen zit in jouw bloed. De olympische halve finale van de 500 reed je zelfs samen met jouw zusje Michelle.
Je vertelde hoe vaak die race door je hoofd is gegaan. En nu is je droom uitgekomen. En hoe! Via een olympisch record, en de aanscherping van je eigen wereldrecord reed je soeverein naar je Olympisch goud.
Na die eerste finale gaf Michelle jou direct een dikke knuffel. Zonder haar had jij dit niet gekund, zei je. Wat mooi dat jullie dit moment samen konden vieren.
En daarna meteen weer door. Op naar de 1000 meter.
Dat tweede goud van Jens gaf jou een enorme motivatie: dat kon dus gewoon. Je zenuwen hielpen je in de goede focus. Ook op de 1.000 schaatste je met fantastische inhaalacties naar goud.
Dat succes was wat jou betreft niet alleen jouw verdienste, maar een teamprestatie. Na de winst op de 1.000 meter overhandigde je je coach Niels dan ook een eigen gouden medaille. Wat mooi om te zien dat jullie dit echt samen doen.
Maar, wat jammer dat jullie dat teamwork niet konden bekronen met een medaille op de relays.
Xandra, vier jaar geleden schaatste jij samen met de vrouwenrelay al naar Olympisch goud. En nu doe je het helemaal alleen op de 500 én de 1000 meter.
Ik mag je een Chapeau beeldje uitreiken!
Gefeliciteerd!
Femke Kok, ik mag jou nu naar voren roepen.
Femke, zo had je het gedroomd. Zo is het je gelukt. Al je harde werk heeft geresulteerd in olympisch goud.
Wát een ongelofelijke prestatie heb jij neergezet. Je startte de Spelen al geweldig met zilver op de 1.000 meter.
Toen de 500. Jij was de absolute topfavoriet. 23 keer ongeslagen. Al twee jaar lang alleenheerser op een afstand waar elke fout funest is.
Je opende met 10.18 sneller dan ooit. Daarna was elke klap raak. Met 36.49 stak je met kop en schouders boven alle andere sprinters uit. Een olympisch record!
Nu reed Jutta naar het zilver, het was stuivertje wisselen. Met enorm respect voor elkaar. Heel Nederland heeft ervan meegenoten.
Femke, voor ons gewone zielen ziet het er allemaal zo makkelijk uit, maar het moet onwaarschijnlijk zwaar zijn om onder deze druk en spanning te presteren.
Iedereen verwacht dat je die 24e zege dan ook wel pakt.
Je zei dat je bij de start stond te shaken. Maar je hebt het gewoon gedaan!
Met je familie op de tribune. En je vriendinnen met koksmutsen, die voor jou gejuicht hebben als nooit tevoren.
We kunnen niet wachten tot jouw volgende prestaties!
Het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd jou te mogen benoemen tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Ik ga je nu de versierselen opspelden.
Gefeliciteerd!
Antoinette Rijpma – de Jong, kom erbij.
Antoinette, je reisde naar jouw vierde Spelen, met vier olympische medailles op zak.
Samen met Joy Beune en Marijke Groenewoud pakten jullie zilver op de ploegenachtervolging.
Maar, die ene gouden medaille ontbrak nog. Dit was jouw enige kans.
De valse start bracht je niet uit balans. Je snelste opening van het seizoen. Daarna was het jagen en Brittany Bowe voorbij, keihard naar de finish.
Toen twee spannende minuten, want er moest nog één race gereden worden.
Maar het was genoeg, goud! Alles kwam hier samen.
Toen je gepest werd als kind, werd de schaatsbaan jouw veilige plek. Daar vond je niet alleen afleiding van het pesten, maar veel meer.
Zelfvertrouwen. De kracht om te laten zien wie je was.
Dat gun jij ieder kind. Met jouw foundation werk je eraan dat iedereen die gepest wordt zichzelf kan zijn. Met als uiteindelijke doel een wereld zonder pesten.
Zoals je zelf zei: Als je blijft dromen, kun je echt iets bereiken. Ook al zit het soms tegen, er is altijd licht aan het einde van de tunnel.
Wat mooi verwoord. En wat een inspiratie voor alle kinderen die het soms moeilijk hebben.
Antoinette, dit goud is de kroon op jouw indrukwekkende carrière.
Wat mooi dat je Coen en je familie, die altijd achter je staan, zo trots hebt kunnen maken.
Het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd jou te mogen benoemen tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Ik ga je nu de versierselen opspelden.
Gefeliciteerd!
Mannen van het shorttracken!
Jens van 't Wout, Melle van ’t Wout, Teun Boer, Friso Emons en Itzhak de Laat, kom erbij.
Beste mannen, ik bleef jullie race het hele weekend voor me zien. Die eindeloze rondjes en prachtige bochten op die krappe baan.
Één verkeerde inschatting of gewoon botte pech, en het kan je fataal zijn. Daar kunnen alle shorttrackers hier over meepraten. En dan die wissel met die duw.. wat een mooie sport!
Laat me jullie allemaal kort toespreken.
Jens, ik begin bij jou.
Na jouw individuele races waren het de taartjes. Nu waren het de broodjes waar jullie als team van gebunkerd hadden.
Als we het olympisch buffet hadden kunnen huldigen hadden we dat gedaan, maar dit goud is jullie teamverdienste. En wat trok jij weer een geweldige eindsprint.
Melle.
Jouw spelen konden na het zilver op de 500 meter al niet meer stuk. Een mooiere verjaardag had je je niet kunnen wensen. En toen moest de relay nog komen. Je gaat óók nog met goud naar huis!
Zoals je zelf zei, dit waren misschien wel de mooiste twee weken van jullie leven. Daar heb je de afgelopen jaren, toen je geteisterd werd door veel blessureleed, niet van durven dromen. Wat gunnen we dit jou allemaal!
Teun.
Tijdens jouw 500 meter eerder deze Spelen raakte jij ten val. Je maakte een halve salto, helaas geen hele, zo grapte je later. Daarmee laat je zien dat je als shorttracker niet alleen tactisch en sterk moet zijn, maar ook enorm veerkrachtig.
Jij ging niet bij de pakken neer zitten, maar stond daar vrijdag gewoon weer met een grote lach op je gezicht. De gouden medaille is je dubbel en dwars gegund!
Friso.
Jouw eerste Spelen en meteen met goud naar huis! Schaatsen is voor jou altijd om plezier gegaan, zo gaf je aan. En dat spatte er deze teamrace vanaf.
Jullie gingen voor een medaille, misschien wel zilver, maar het werd zelfs goud. Het was één groot feest, ook om naar te kijken. Het is een eer om ook jou te mogen huldigen.
Itzhak.
Misschien was de finale voor jou wel het zwaarst. Want na een geweldige halve finale stond jij in de finale mee te schreeuwen langs de kant. Buiten adem, met schorre stem en tranen van geluk liet jij zien dat shorttrack een echte teamsport is.
Jij zei ooit dat je geniet van de chaos van de shorttrack, dan heb je deze Spelen je portie wel gehad. Je gaat vandaag naar huis als ridder, van harte gefeliciteerd!
Mannen, shorttrack zal voor Nederland nooit meer die onbegrijpelijke sport op die krappe baan zijn. Samen met de vrouwen hebben jullie shorttrack de afgelopen weken op de kaart gezet.
We gaan nog veel van jullie horen!
Maar, we zijn nog niet klaar.
Jens, we gaan naar een video kijken van jouw individuele prestaties.
Beste Jens.
Je vader zei: hij kan nog niet eens een honkbal overgooien. Je broer Melle grapte vaak over hoe hij zorgde dat je goed herstelde.
Kun jij ons vertellen hoe je dan zó goed kunt zijn in shorttracken?
Vier jaar geleden heb je al mogen ruiken aan de Spelen. Nu behoor je tot de absolute wereldtop en schaats je op vier onderdelen naar een medaille! Wát een ongelofelijke prestatie!
Voor de 1.000 meter gaf Friso je de tip om hard te durven gaan in de eerste paar rondes. Met Melle analyseerde je de zwakke plekken van Dandjinou. Je wilde in de race graag jagen en in de laatste ronde ging je Dandjinou na een fantastische inhaalactie voorbij.
Die 1.500 meter was net zo spannend. Je zei dat je al dood was toen je nog 3 rondjes te gaan had. Maar, de rest kennelijk ook! Want je schaatste weer naar goud.
Jens, je hoopte dat Nederland nu ook zou zien hoe gaaf shorttrack is.
Ik kan wel zeggen dat dat is gelukt.
Dan ga ik nu over naar het officiële gedeelte.
Het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd jullie alle vijf te mogen benoemen tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau, van harte gefeliciteerd!
Ik ga samen met burgemeester Van Zanen jullie versierselen opspelden.
Jorrit Bergsma, de beurt is aan jou.
Jorrit, het Haagse matje is sinds een week van Friesland. Daar dragen jouw fans heuse Jorrit merchandise in de vorm van een matjespruik. Er is ook een mattie-lied speciaal voor jou, zo heb ik mij laten vertellen.
En terecht, zo durf ik zelfs hier in Den Haag hardop te zeggen!
Want wat hebben we van jou genoten deze Spelen. Jouw bronzen plak voelde al als goud, zo zei je na jouw geweldige rit op de 10.000 meter. Maar toen wist je nog niet wat de massastart zou brengen.
Je benen waren goed, de sfeer was ontspannen, de tribune vol fans.
En hoewel het niet volgens plan was, besloot je al vroeg in de race weg te rijden.
Vol ongeloof hebben we gekeken naar het grote gat dat jij sloeg, samen met de Deen Viktor Thorup. Stijn van de Bunt fungeerde als stoorzender in het peloton, waarmee hij een belangrijk aandeel had in de winst.
De laatste ronde leek het of je vleugels had, je had nog veel over en wist te versnellen. Ruim voor de finish verscheen een brede lach op je gezicht.
Je kwam rechtop, zwaaide naar het publiek, jouw vrouw en kinderen, en kwam juichend de streep over.
Jorrit, met jouw 40 jaar geldt je in de schaatswereld als oud, maar je hebt nog een heel leven voor je.
Of je er in 2030 bij bent of niet.
Je eerste goud behaalde je in 2014, op de Spelen van Sotsji.
Dat je 12 jaar later opnieuw het hoogste podium beklimt, had niemand durven dromen. Gefeliciteerd met deze ongekende prestatie.
Je bent al geridderd, dus je krijgt van mij een beeldje.
Chapeau!
Het is tijd voor Marijke Groenewoud. Kom je naar voren?
arijke.
‘Morgen weer een nieuwe dag’. Een typische uitspraak van jou, zo vertelde Irene Schouten nadat jij het goud op de massastart had veroverd.
Dat motto heb je deze spelen denk ik goed kunnen gebruiken.
Want op je individuele afstanden liep het niet zoals je had gehoopt. Wat een veerkracht toonde jij door keer op keer opnieuw vol energie en vertrouwen aan de start te staan.
En op jouw vijfde en laatste afstand gebeurde het. Je hebt het beste voor het laatst bewaard!
Na olympisch zilver en brons op de ploegenachtervolging, heb je nu ook goud.
En hoe!
Het bleef lang spannend. Je ploeggenoot Bente Kerkhoff reed de gaten dicht, zodat de finale uit zou lopen op een sprint.
Want een ronde lang sprinten, dat heb je het liefst. En daar ging je! Je hebt niet meer omgekeken waar de rest zat en racete vol overtuiging naar de finish.
Wat mooi dat jij en Bente na afloop samen met de vlag over het ijs schaatsten. Wat een teamwork.
Marijke, ik ga afsluiten.
Maar voor ik dat doe, moet ik je toch de vraag stellen wat nou het échte hoogtepunt van deze dag was. Want na afloop van de race vroeg jouw vriend Mike je ten huwelijk.
Dubbel gefeliciteerd!
Het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd jou te mogen benoemen tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Ik ga je nu de versierselen opspelden.
Beste sporters, ik rond af.
Ik geef graag het woord aan jullie chef de mission, Carl Verheijen.