Ministeries

5 vragen over: waarom we wereldwijd beter moeten luisteren naar jongeren

‘Ze kiezen enkele jongeren uit en doen alsof ze naar ons luisteren. Maar dat doen ze niet. Ze luisteren duidelijk niet naar ons’, verweet Greta Thunberg de wereldleiders tijdens de COP26 in Glasgow. Het is niet voor het eerst dat er wordt gesproken over de vraag hoe je jongeren daadwerkelijk kunt betrekken. Drie leden van de nieuwe jongerenadviescommissie van het ministerie van Buitenlandse Zaken geven antwoord op vijf vragen over jongerenparticipatie.

Kevin bij het ‘One Year Youth at Heart’ evenement
Kevin, Daisy en Grace spraken tijdens het ‘One Year Youth at Heart’ evenement van het ministerie over betekenisvolle jongerenparticipatie. (aan tafel: Kevin)

Samen met de Nationale Jeugdraad (NJR) startte het ministerie van Buitenlandse Zaken een jongerenadviescommissie om internationale jongeren te betrekken bij het beleid. Uit ruim 800 aanmeldingen zijn negen jongeren gekozen die de nieuwe jongerenadviescommissie vormen. De leden zijn allemaal jonger dan 28 jaar en komen uit negen verschillende landen: Algerije, Egypte, Jordanië, Marokko, Burkina Faso, Nigeria, Oeganda, Zuid-Soedan en Nederland.

Drie nieuwe leden van de jongerenadviescommissie, Kevin Eustatia uit Nederland, Daisy Kandole uit Oeganda en Grace Aguil Garang uit Zuid Soedan, geven antwoord op vragen over betekenisvolle jongerenparticipatie.

Waarom is het belangrijk om jongeren te betrekken bij beleidsvorming?

‘Ik kom uit een conservatief land’, vertelt de Oegandese Daisy. ‘Waar de problemen van jonge mensen weg worden geschoven. Ik zie graag de passie van jonge mensen aan de tafel bij beleidsmakers, waar we onze kracht kunnen inzetten voor ons eigen welzijn. Jongeren moeten vooraan staan en de weg wijzen.’ 

‘Niemand heeft ervaring met de huidige problemen in de wereld’, vult de Nederlandse Kevin aan. ‘Oudere generaties zeggen vaak dat jonge mensen niet de ervaring hebben om mee te denken. Maar zij hebben de ervaring ook niet. De wereld waarin we nu leven is zo anders dan 20 jaar geleden. Het is zelfs al compleet anders dan vorig jaar. Daarom hebben we nieuwe oplossingen nodig. En wie kunnen deze oplossingen beter bieden dan jonge mensen? Wij zijn het meest verbonden met de moderne wereld.’

Hoe betrek je jongeren op een betekenisvolle manier?

‘Het verschil tussen betekenisvolle jongerenparticipatie en ‘gewone’ jongerenparticipatie is heel belangrijk’, vertelt Kevin. ‘We zien dat jonge mensen worden uitgenodigd, maar onderhandelingen vinden plaats achter gesloten deuren. Dan wordt de stem van jongeren niet meer genoemd. Bij betekenisvolle jongerenparticipatie zitten jonge mensen aan tafel op het moment dat de beslissingen worden genomen. En niet alleen aan tafel, maar in een positie waarin zij ook deze keuzes kunnen maken.’

Daisy vult aan: ‘Het is belangrijk dat jongeren een plaats aan tafel hebben, waar ze niet alleen gehoord worden, maar waar er ook echt naar ze geluisterd wordt. Waar hun meningen hoog in het vaandel staan, waar ze serieus genomen worden en gerespecteerd worden.’

Daisy jongerenadviescommissie
Daisy (25) uit Oeganda is ervan overtuigd dat er alleen naar jongeren wordt geluisterd als zij een platform krijgen.

Niet alle jongeren kunnen deelnemen aan tafelgesprekken met beleidmakers. Hoe kan de stem van jongeren wereldwijd toch worden meegenomen?

‘De jongerenadviescommissie is een stap in de goede richting’, vertelt Daisy. ‘Een kans om niet alleen namens mezelf te spreken, maar namens alle jonge mensen. Niet alleen uit Uganda, maar wereldwijd.’ Daisy benoemt hier een punt waar alle commissieleden het over eens lijken te zijn: jongeren zijn divers, maar sommige  problemen hebben alle jonge mensen gemeen. Kevin: ‘Bijvoorbeeld klimaatverandering, werkloosheid en educatie. Dit zijn landelijke, maar ook wereldwijde problemen.’

Kevin is daarom blij om lid te zijn van een internationale commissie. ‘Wij brengen allemaal verschillende perspectieven. En het zijn niet alleen negen commissieleden, maar we representeren een hele gemeenschap van jonge mensen.’

Grace
'Veel jongeren hebben geen stem, omdat ze economisch kwetsbaar zijn', zegt Grace (23) uit Zuid Soedan.

Welke uitdagingen zien jullie?

‘Ik kom uit een jong land’ vertelt de Zuid Soedanese Grace. ‘Bijna 70% van de bevolking bestaat uit jonge mensen, 60% van de bevolking is analfabeet en meer dan 70% leeft onder de armoedegrens. Ook heeft niet iedereen toegang tot simpele levensmiddelen en openbare diensten. Dus hoe kunnen we dan zeggen dat deze jongeren meedoen? Of beter, hoe kunnen we zeggen dat de manier waarop deze jongeren betrokken zijn betekenisvol is?’

‘Je ziet dat veel jonge mensen geen stem hebben, omdat ze economisch kwetsbaar zijn.’ Grace vertelt dat jonge mensen daarom vaak gemakkelijk te beïnvloeden zijn of om te kopen. Ze vertelt dat jonge mensen vaak niet in staat zijn hun plan eigen plan te trekken, omdat ze in eerste instantie bezig zijn met rondkomen. ‘Jongeren hebben een stabiele bron van inkomsten nodig, waardoor ze niet langer kwetsbaar zijn voor de politieke sfeer. Pas dan kan er betekenisvolle participatie zijn.’

Kevin en Grace denken ook dat educatie een belangrijke uitdaging is. ‘Als jonge mensen niet opgeleid zijn om deel te nemen aan de besluitvorming, heeft het geen zin om jonge mensen te betrekken.’ Grace vult aan dat onderwijs jonge mensen in staat stelt om mee te denken aan beleidstafels. ‘We willen niet dat jonge mensen gewoon een plaats bezetten, maar we willen respectvolle omgang, betekenisvolle participatie en betrokken worden bij de keuzes die gemaakt worden.’

Hoe zien jullie de toekomst van jongerenparticipatie?

‘Betekenisvolle jongerenparticipatie bestaat niet zonder de wil van politieke leiders’, vertelt Grace. Grace zou graag zien dat jongerenparticipatie op meer plekken op de agenda komt te staan. ‘In Nederland staat dit al op de agenda, maar hoe kunnen we ervoor zorgen dat dit ook in Afrika gebeurt? En in andere regio’s? Hoe zorgen we dat alle politieke leiders in de toekomst ook jonge mensen aan tafel willen hebben?’

‘Ik hoop dat wij een voorbeeld kunnen zijn’, vult Kevin aan. ‘Ik wil dat het ministerie van Buitenlandse Zaken en stakeholders weten dat jongerenparticipatie de standaard moet zijn. Dat zij zich oncomfortabel voelen als er geen jonge mensen betrokken zijn bij de besluitvorming.’