Tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben medewerkers van Nederlandse consulaten en ambassades op verschillende plekken in de wereld mensen in nood geholpen. Op deze pagina leest u meerdere van deze verhalen.
Op 10 mei 1940 viel Nazi-Duitsland Nederland binnen. De Nederlandse regering, inclusief Koningin Wilhelmina, vluchtte naar Londen. In Londen werd een nieuw ministerie van Buitenlandse Zaken opgetuigd, om de belangen van de Nederlandse regering in ballingschap te vertegenwoordigen. Zo kon Nederland diplomatieke contacten onderhouden met bevriende landen, en meepraten over hoe de wereld er na de oorlog uit moest komen te zien.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben medewerkers van verschillende diplomatieke en consulaire posten (Joodse) vluchtelingen geholpen aan een veilig heenkomen. Soms deden ze dat in opdracht van de Nederlandse regering, maar vaak ook op eigen initiatief. Een aantal van deze verhalen leest u hier.
Gedenkwaardige verhalen
Het verhaal van Jan Zwartendijk
In 1940 werkte Zwartendijk als tijdelijk consul in Litouwen. Door het verschaffen van ‘Curaçao-visa’ zorgde hij ervoor dat duizenden Joden konden vluchten naar een veilige plek.
Lees verderHet verhaal van Sally Noach
Salomon ‘Sally’ Noach werkte van 1940 tot 1942 van de oorlog als tolk-vertaler voor het honorair consulaat in Lyon. Hij hielp honderden mensen om vrij te komen uit gevangenschap, en hielp hen om door te reizen naar veilige landen.
Lees verderHet verhaal van Joop Kolkman
Tijdens de eerste jaren van de Tweede Wereldoorlog was Kolkman waarnemend vice-consul voor Nederland in de Franse stad Perpignan. Hij ving Nederlandse vluchtelingen op , en hielp hen aan (vervalste) reisdocumenten, zodat zij vanuit Frankrijk naar Spanje konden vluchten.
Lees verderHerinneringen aan de Tweede Wereldoorlog
Op verschillende plekken worden diplomaten, consuls, en medewerkers van het ministerie van Buitenlandse Zaken herdacht die omgekomen zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog, of die tijdens de oorlog een belangrijke rol hebben gespeeld.
Lees verder