Europees visserijbeleid

Beroepsvissers op zee moeten zich houden aan het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) van de Europese Unie (EU). Het GVB regelt dat vissers uit de EU zoveel mogelijk vis kunnen vangen, maar de zee niet leeg vissen. En dat vissers eerlijk met elkaar kunnen concurreren.

Europese regels voor vissers

Om te voorkomen dat vissoorten uitsterven in de zeeën van de EU, gelden er regels voor vissers. Deze regels zijn ook in het belang van de vissers zelf. Kan er namelijk minder vis gevangen worden, dan is er ook minder werk. Het gaat om de volgende regels: 

Uitzonderingen aanlandplicht

In de Europese regelgeving zijn een aantal uitzonderingen opgenomen. De aanlandplicht geldt niet voor:

  • vissoorten zonder quotum; 
  • enkele soorten die een grote kans hebben om te overleven; 
    Deze mogen worden teruggegooid in zee. Dit geldt voor schol, tarbot en Noorse kreeftjes. Deze uitzondering hangt wel af van soort en type visserij.
  • vissen waarvoor een vangstverbod geldt. 
    Deze hoeven ook niet aan wal gebracht te worden. Een vangstverbod geldt bijvoorbeeld voor een aantal haaien- en roggensoorten.

Regels voor aquacultuur (viskweek)

Aquacultuur is de kweek van vis, schelp- en schaaldieren en waterplanten. Ongeveer de helft van de vis die in Nederland wordt gegeten, is kweekvis. Aquacultuur wordt steeds belangrijker voor de productie van voedsel. Daarom wil de Europese Commissie aquacultuur in Europa stimuleren. In Nederland gelden er regels voor aquacultuur. Een kweker heeft bijvoorbeeld een vergunning nodig. Daarnaast moet hij rekening houden met het welzijn van de gekweekte dieren. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) controleert of een kweker zich aan deze regels houdt.

Regels voor verkoop en verwerking van vis

Het gemeenschappelijk visserijbeleid richt zich ook op de verkoop en verwerking van vis.

De NVWA houdt toezicht op de gehele visserijketen. Van de vangst of de kweek tot het restaurant.

Duurzame visserij en GVB

Om de visserij nog duurzamer te maken, bekijkt de EU het gemeenschappelijke visserijbeleid iedere 10 jaar opnieuw. Het beleid geldt sinds 2014 en wordt naar verwachting voor 2022 geëvalueerd door de Europese Commissie.

Alle informatie over het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) staat op de site van de Europese Commissie.

Europees Fonds voor Maritieme Zaken en Visserij (EFMZV)

Nederland neemt deel aan het EFMZV en EMVAF (Engels). Nederland heeft een operationele programma's vastgelegd hoe de fondsen worden gebruikt. Bijvoorbeeld om vissers te helpen bij het duurzamer maken van hun vistuig. Een ander voorbeeld is het project Fully Documented Fisheries (FDF). FDF is een project dat gericht is op automatische beeldherkenning van de vissen die zijn gevangen aan boord van een visserschip. Zo ontstaat een completer beeld van de vangsten van de visserijsector. 

Inzet Nederland in de EU voor belangen visserij

Het kabinet wil rekening houden met de belangen van de Nederlandse Visserij. Dit staat in het regeerakkoord ‘Vertrouwen in de toekomst’. Dat doet het kabinet op de volgende manieren:

  • Het kabinet wil dat er niet meer gesloten visgebieden dan strikt noodzakelijk (vanuit Europese regels).
  • Het kabinet wil pulskorvisserij weer mogelijk maken.
  • Wanneer er goede alternatieven zijn, zoals een vistuig dat minder bijvangst heeft, wil het kabinet dat de EU de aanlandplicht versoepelt.
  • Het kabinet wil rekening houden met de visserij bij plaatsing van windmolens op zee.
  • Bij de Brexit-onderhandelingen komt het kabinet op voor de belangen van de Nederlandse visserij.