Europees visserijbeleid

Beroepsvissers op zee moeten zich houden aan het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) van de Europese Unie (EU). Dit beleid richt zich op het beheer van de Europese vissersvloten en het behoud van de visbestanden. Het geeft alle Europese vissersvloten gelijke toegang tot de wateren van de EU. Zo kunnen zij eerlijk met elkaar concurreren.

Doel gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB)

Het GVB moet ervoor zorgen dat de visserij en de aquacultuur ecologisch, economisch en sociaal duurzaam zijn (in het Engels). Daarnaast moet de visserij economisch een gezonde sector zijn waarin veel mensen werken.

Het is belangrijk dat vissers op zee zoveel mogelijk vis vangen. Maar tegelijkertijd mogen ze de zee niet leeg vissen. Daarom gelden er vangstbeperkingen. Er worden bijvoorbeeld bepaalde gebieden op zee gesloten voor visserij.

Visserij op de Noordzee

EU-lidstaten moeten de visbestanden duurzaam exploiteren. Dat wil zeggen dat zij overbevissing moeten voorkomen. Hiervoor moeten EU-lidstaten voldoen aan visserijregels. Om te voorkomen dat beroepsvissers op de Noordzee te veel vangen, hebben ze onder meer te maken met:

Alle informatie over het gemeenschappelijk visserijbeleid (in het Engels) staat op de site van de Europese Commissie.

Nieuw gemeenschappelijk visserijbeleid

Om de visserij nog duurzamer te maken was hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid nodig. Het nieuwe beleid is sinds 2014 van kracht.

Het Europees Fonds voor Maritieme Zaken en Visserij (EFMZV) helpt de visserijsector naar een meer duurzame visserij. Nederland heeft een operationeel programma EFMZV (in het Engels). Daarin staat hoe Nederland het fonds gebruikt.

Kabinet Rutte III: rekening houden met belangen visserij

Het kabinet wil dat er niet meer visgebieden gesloten worden dan noodzakelijk vanuit Europese regelgeving. Een EU-verbod op pulskorvisserij moet worden voorkomen. De aanlandplicht moet worden versoepeld zodra er alternatieven zijn die hetzelfde doel dienen. Bij de locatie van windmolens op zee moet rekening gehouden wordt met de belangen van de visserij. En in het kader van de Brexit-onderhandelingen moet Nederland opkomen voor de Nederlandse visserijbelangen. Dit staat in het regeerakkoord ‘Vertrouwen in de toekomst’.

Aanlandplicht

Het is of wordt voor vissers verboden om ongewenste bijvangst terug te gooien in zee. Ze moeten die meenemen en aanlanden. Dit is vooral onverkoopbare te kleine vis of vis waarvoor de visser geen quotum heeft. De aanlandplicht is bedoeld om deze verspilling terug te dringen. Het wordt aantrekkelijk om te investeren in maatregelen die bijvangst beperken, zoals beter vistuig en betere vissersschepen. Bijvangst kan aan wal worden verwerkt tot bijvoorbeeld vismeel. Maar ondermaatse vis mag niet aan consumenten worden verkocht. Het moet onaantrekkelijk blijven om te kleine vis te vangen.

De aanlandingsverplichting gaat geleidelijk (in fasen) in tussen 2015 en 2019. Zo krijgt de visserij tijd om schepen en vistuig aan te passen. Er is vrijstelling van de aanlandplicht mogelijk wanneer gebleken is dat de bijvangst laag is. Of als de vis de teruggooi in hoge mate overleeft.

Meer informatie over de aanlandplicht leest u in de publicatie Vragen en antwoorden over de aanlandplicht en in de informatiebulletins regelgeving visserij. Op de website van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland leest u meer over het aanlandcontingent.

Voorstel voor uitstel aanlandplicht voor schol

De zeevisserij krijgt vrijwel zeker een jaar uitstel van de aanlandplicht voor schol. De EU-landen rond de Noordzee hebben 31 mei 2017 een jaar uitstel voorgesteld aan de Europese Commissie. Die neemt afspraken van de EU-landen over de visserij meestal over. De Europese Commissie moet nog definitief beslissen. Dit gebeurt naar verwachting in het najaar van 2017.

Het uitstel betekent dat vissers tot 2019 geen verplichting krijgen om schol uit de bijvangst mee aan land te nemen. Door het uitstel hebben vissers extra tijd om hun vangstmethoden aan te passen. De vissers moeten in 2018 netten hebben ontwikkeld waarmee zij minder jonge schol bijvangen. Dit is een voorwaarde van het uitstel.

Het uitstel geldt voor vissers die netten gebruiken met kleine mazen (80 mm). Zij vissen op bijvoorbeeld tong of Noorse kreeft en vangen daarbij vaak ongewenst jonge schol. Voor vissers die met grote mazen vissen is de aanlandplicht in 2016 al ingevoerd.

Regels voor aquacultuur (viskweek)

Aquacultuur is de kweek van vis of schelp- en schaaldieren en waterplanten. Ongeveer de helft van de vis die in Nederland wordt gegeten is kweekvis. De regels voor aquacultuur zijn te vinden bij:

Verkoop en verwerking van vis

Het gemeenschappelijk visserijbeleid richt zich ook op de verkoop en verwerking van vis (in het Engels).

De NVWA houdt toezicht op de gehele visserijketen, van de vangst of de kweek tot het restaurant.

Regels vissersvaartuigen

Voor een duurzame visserij gelden ook regels voor vissersvaartuigen. Vissers met vaartuigen vanaf 12 meter moeten:

Vissers met vaartuigen vanaf 15 meter moeten een automatisch identificatiesysteem (AIS) aan boord hebben.