Europees visserijbeleid

Beroepsvissers op zee moeten zich houden aan het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) van de Europese Unie (EU). Dit beleid richt zich op het beheer van de Europese vissersvloten en het behoud van de visbestanden. Het geeft alle Europese vissersvloten gelijke toegang tot de wateren van de EU. Zo kunnen zij eerlijk met elkaar concurreren.

Doel gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB)

Het GVB moet ervoor zorgen dat de visserij en de aquacultuur ecologisch, economisch en sociaal duurzaam zijn (in het Engels). Daarnaast moet de visserij economisch een gezonde sector zijn waarin veel mensen werken.

Het is belangrijk dat vissers op zee zoveel mogelijk vis vangen. Maar tegelijkertijd mogen ze de zee niet leeg vissen. Daarom gelden er vangstbeperkingen. Bepaalde gebieden op zee zijn bijvoorbeeld gesloten voor visserij.

Visserij op de Noordzee

EU-lidstaten moeten overbevissing voorkomen. Hiervoor moeten EU-lidstaten voldoen aan visserijregels. Om te voorkomen dat beroepsvissers op de Noordzee te veel vangen, hebben ze onder meer te maken met:

Nieuw gemeenschappelijk visserijbeleid

Om de visserij nog duurzamer te maken bekijkt de EU het gemeenschappelijke visserijbeleid iedere tien jaar opnieuw. Het actuele beleid geldt sinds 2014.

Alle informatie over het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) staat op de site van de Europese Commissie.

Nederland neemt deel aan het Europees Fonds voor Maritieme Zaken en Visserij (EFMZV, in het Engels). Dit fonds helpt de visserijsector om duurzamer te worden. Nederland heeft een operationeel programma EFMZV (in het Engels). Daarin staat hoe Nederland het fonds gebruikt.

Inzet Nederland in de EU voor belangen visserij

Het kabinet wil rekening houden met de belangen van de Nederlandse Visserij. Dit staat in het regeerakkoord ‘Vertrouwen in de toekomst’. Dat doet het kabinet op de volgende manieren:

  • het kabinet wil dat er niet meer gesloten visgebieden dan nodig vanuit Europese regels;
  • het kabinet wil een EU-verbod op pulskorvisserij voorkomen;
  • op het moment dat er goed werkende alternatieven zijn wil het kabinet dat de EU de aanlandplicht versoepelt;
  • het kabinet wil rekening houden met de belangen van de visserij bij het plaatsen  van windmolens op zee;
  • bij de Brexit-onderhandelingen komt Nederland op voor de Nederlandse visserijbelangen.

Aanlandplicht

Het is of wordt voor vissers verboden om ongewenste bijvangst terug te gooien in zee. Ze moeten die meenemen en aanlanden. Dit is vooral onverkoopbare te kleine vis of vis waarvoor de visser geen quotum heeft. De aanlandplicht is bedoeld om deze verspilling terug te dringen. Het wordt aantrekkelijk om te investeren in maatregelen die bijvangst beperken, zoals beter vistuig en betere vissersschepen. Bijvangst kan aan wal worden verwerkt tot bijvoorbeeld vismeel. Maar ondermaatse vis mag niet aan consumenten worden verkocht. Het moet onaantrekkelijk blijven om te kleine vis te vangen.

De aanlandingsverplichting gaat geleidelijk (in fasen) in tussen 2015 en 2019. Zo krijgt de visserij tijd om schepen en vistuig aan te passen. Er is vrijstelling van de aanlandplicht mogelijk wanneer gebleken is dat de bijvangst laag is. Of als de vis de teruggooi in hoge mate overleeft.

Meer informatie over de aanlandplicht leest u in de publicatie Vragen en antwoorden over de aanlandplicht. Ook kunt u meer informatie vinden in de informatiebulletins regelgeving visserij. Op de website van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland leest u meer over het aanlandcontingent.

Uitstel aanlandplicht voor schol

Vissers hebben in 2019 geen verplichting om schol uit de bijvangst mee aan land te nemen. Door het uitstel hebben vissers extra tijd om hun vangstmethoden aan te passen. Het uitstel geldt voor vissers die netten gebruiken met kleine mazen (80 mm). Zij vissen op bijvoorbeeld tong of Noorse kreeft en vangen daarbij vaak ongewenst jonge schol.

Regels voor aquacultuur (viskweek)

Aquacultuur is de kweek van vis of schelp- en schaaldieren en waterplanten. Ongeveer de helft van de vis die in Nederland wordt gegeten is kweekvis. De regels voor aquacultuur zijn te vinden bij:

Verkoop en verwerking van vis

Het gemeenschappelijk visserijbeleid richt zich ook op de verkoop en verwerking van vis.

De NVWA houdt toezicht op de gehele visserijketen, van de vangst of de kweek tot het restaurant.

Regels vissersvaartuigen

Voor een duurzame visserij gelden ook regels voor vissersvaartuigen. Vissers met vaartuigen vanaf 12 meter moeten:

Vissers met vaartuigen vanaf 15 meter moeten een automatisch identificatiesysteem (AIS) aan boord hebben.