Wat gebeurt er met asielaanvragen van mensen uit veilige landen?

Het aantal asielaanvragen vanuit 'veilige landen van herkomst' is hoog. De afhandeling van deze aanvragen legt extra druk op het asielsysteem. En het brengt ook hoge kosten met zich mee. Daarom wil de Rijksoverheid deze aanvragen zo snel en goed mogelijk behandelen.

Versnelde afhandeling asielaanvragen veilige landen van herkomst

De Rijksoverheid gebruikt een lijst van veilige landen van herkomst. Komt een asielzoeker uit een land dat op deze lijst staat? Dan wordt de asielaanvraag in een versnelde procedure afgehandeld. Dat kan omdat de asielzoeker weinig kans maakt op een verblijfsvergunning.

Heeft een asielzoeker uit een veilig land toch bescherming nodig? Dan kan hij dat vertellen tijdens de asielprocedure. Bij genoeg bewijs kan hij toch nog een verblijfsvergunning krijgen.

Tijdens de behandeling van de asielaanvraag verblijft een vreemdeling bij het COA. Sinds september 2020 werden personen uit veilige landen van herkomst opgevangen in een sobere locatie in Ter Apel en in Budel-Cranendonck. Dit was een pilot. Op 1 januari 2022 is deze pilot gestopt. Het COA vangt de asielzoekers nu verspreid op in het land als ze in (hoger) beroep zijn. Maar het is niet mogelijk om op die locaties alle versoberingsmaatregelen toe te passen. Het COA zoekt naar nieuwe locaties waar ze alle versoberingsmaatregelen ook in de beroepsfase kunnen inzetten.

Na afwijzing van de aanvraag asielzoeker uit veilig land

Is de asielaanvraag afgewezen omdat de vreemdeling uit een veilig land komt? Dan moet hij onmiddellijk weggaan uit Nederland. Bovendien krijgt hij een verbod om binnen 2 jaar de Europese Unie (EU) in te reizen. Na afwijzing van de asielaanvraag heeft de vreemdeling geen recht meer op opvang in een asielzoekerscentrum.

De asielzoeker kan tegen de afwijzing in beroep gaan bij de rechter maar hij mag de uitspraak van de rechter in principe niet in Nederland afwachten.

Snellere uitzetting vreemdelingen uit veilige landen

Een uitgeprocedeerde asielzoeker moet na een afwijzing snel terug naar het land van herkomst. Hij moet zelfstandig vertrekken. Doet hij dit niet? Dan neemt de overheid het voortouw om een vreemdeling uit te zetten. Dit heet gedwongen terugkeer.